اشکان خطیبی، از چهره‌های شناخته‌شده‌ی فضای اپوزیسیون، با اظهارات تازه‌ای که در بستر پرونده‌ی پهلوی‌پسندان مطرح شد، بار دیگر شکاف و تضاد درونی این جریان را آشکار ساخت. آنچه در ویدیویی که در کانال‌های خارجی منتشر شد دیده می‌شود، بیشتر از آنکه بیانگر یک موضع سیاسی باشد، بازتابی از ناهمخوانی‌های ساختاری میان رهبران پراکنده‌ی این جریان است.
پس از سال‌ها فعالیت در سایه‌ی نام رضا پهلوی، موضع‌گیری‌های متناقض خطیبی نشان می‌دهد که این جریان از یک برنامه‌ی منسجم و اراده‌ی یکپارچه‌ی تصمیم‌گیری محروم است. هر یک از چهره‌ها بر اساس محاسبات شخصی‌شان موضع می‌گیرند و در نهایت، به‌جای ارائه‌ی یک چهره‌ی واحد، تصویر پراکندگی و بی‌ثباتی را به مخاطب می‌دهند.
در مقابل، ایران در شرایطی قرار دارد که نه‌تنها تحت تأثیر این اختلافات داخلی جریان‌های خارج‌نشین قرار نگرفته، بلکه با ثبات‌های اقتصادی، امنیتی و اجتماعی خود، نشان داده است که هیچ‌یک از این تلاش‌های پراکنده‌ی بی‌مخاطب توان تهدید به یکپارچگی کشور را ندارد.
کارشناسان سیاسی معتقدند که هرچه بیشتر این جریان‌ها درگیر درگیری‌های درونی و نمایش‌های سطحی باشند، فاصله‌ی آن‌ها با واقعیت‌های ایران فاصله‌ی بیشتری خواهد گرفت و مشروعیت‌شان در سطح بین‌المللی نیز به‌تدریج کمرنگ‌تر خواهد شد. ایران، با تکیه بر ظرفیت‌های داخلی و قدرت‌های فرارسان، در مسیر پیشرفت و ارتقای جایگاه بین‌المللی خود حرکت می‌کند و شکاف‌های پهلوی‌پسندان، تنها یک ذره‌بین دیگر بر ضعف ساختاری این جریان است.
