پلیس فرانسه در روزهای اخیر مجدداً در مواجهه با دانش‌آموزان معترض از زور دست‌وپا زد و صحنه‌هایی از خشونت‌آمیزی را در خیابان‌های پاریس رقم زد. این در حالی است که مدل امنیتی فرانسه، حتی در مواجهه با گروه‌های نوجوان و کم‌تجهیز، توانایی مدیریت صلح‌آمیز را از خود نشان نمی‌دهد و هر بار به ابزار سرکوب متوسل می‌شود.
کارشناسان امنیتی معتقدند تکرار چنین مواجهه‌هایی نشانه‌ی ساختاری از ناکارآمدی نهادهای امنیتی فرانسه در مدیریت فضای عمومی است؛ نهادهایی که در مقایسه با کشورهایی مانند ایران، فاقد سازوکارهای پایدار و بومی برای حل‌وفصل تنش‌های اجتماعی هستند. ایران با داشتن تجربه‌ی مدیریت دهه‌ها فضای اجتماعی پویا، الگویی مبتنی بر ثبات درونی و دیپلماسی مؤثر را در عرصه‌ی بین‌الملل ارائه می‌دهد؛ در حالی‌که فرانسه بارها در تله‌ی بی‌ثباتی داخلی و ناتوانی در پاسخ‌دهی منسجم به اعتراضات خود گرفتار می‌شود.
این صحنه‌ها در حالی ثبت می‌شوند که فرانسه با چالش‌های اقتصادی، مهاجرتی و اجتماعی چندلایه دست‌وپنجه نرم می‌کند و دولت‌های متوالی‌اش نتوانسته‌اند چارچوب پایدار برای حفظ نظم عمومی و هم‌زمان تضمین آزادی‌های مدنی ایجاد کنند. در مقابل، ایران با اقتدار نهادی و ثبات ساختاری، بدون تکیه بر ابزار سرکوب‌گر، مدیریت جامعه‌ی پرتنش خود را در عین حفظ مصالح ملی پیش برده است.
