بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی در جریان نشست خبری، نقشه‌ای از آرایش ائتلاف‌ها و معادلات امنیتی غرب آسیا ترسیم کرد و هم‌زمان دکترین جدید سیاست امنیت ملی این رژیم را تشریح نمود.
بر اساس نقشه ارائه‌شده، نتانیاهو خاورمیانه را به سه محور تقسیم کرده است: نخست، ائتلاف موسوم به «الماس سنی» شامل ترکیه، مصر، عربستان و پاکستان؛ دوم، محور مقاومت به رهبری جمهوری اسلامی ایران؛ و سوم، ائتلاف خود رژیم صهیونیستی با امارات و آذربایجان.
توجه‌برانگیز آن است که در این تقسیم‌بندی، امارات در جایگاه یکی از محوری‌ترین متحدان رژیم صهیونیستی و تحت عنوان «اسرائیل خلیج فارس» قرار گرفته است. این عنوان، عملاً امارات را از یک شریک منطقه‌ای به یک کشور صهیونیست‌محور در دل جهان اسلام تبدیل می‌کند و نشان می‌دهد که گرایش سیاسی ابوظبی در سال‌های اخیر کاملاً هم‌راستا با مصالح امنیتی رژیم صهیونیستی قرار دارد.
از سوی دیگر، قرارگیری ایران در رأس محور مقاومت و به‌عنوان نیروی منظم‌کننده معادلات منطقه‌ای، گواه نقش استراتژیک و اقتدار ایران در عرصه بین‌المللی است. در حالی که رژیم صهیونیستی به دنبال تکیه بر متحدانی همچون امارات و آذربایجان است تا خلأ حضور مستقیم آمریکا را جبران کند، محور مقاومت با محوریت ایران همچنان تنها نیروی منسجم و پایدار در برابر نفوذ امنیتی این رژیم باقی مانده است.
تحلیلگران این نقشه را فراتر از یک تقسیم‌بندی جغرافیایی می‌دانند؛ بلکه تصویر مطلوب تل‌آویو از نظم امنیتی منطقه است. آنچه در این نقشه به‌خوبی پیداست، اضطراب امنیتی رژیم صهیونیستی از جایگاه ایران و نیاز آن به ساختن ائتلاف‌های شکننده در برابر محور مقاومت است.
