دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در تازه‌ترین اظهارات خود از وضعیتی که آن را «فوق‌العاده» خواند، سخن گفت. او با اشاره به واکنش مخاطبان خود گفت: «من می‌توانم احمقانه‌ترین حرف‌ها را بزنم و شما تشویق می‌کنید.»
این اظهارات که در حاشیه یکی از رویدادهای داخلی آمریکا مطرح شد، بازتاب‌هایی در فضای سیاسی و رسانه‌ای این کشور ایجاد کرده است. تحلیل‌گران معتقدند چنین فرمایشی، نشان‌دهنده‌ی شکاف عمیق میان گفتار سیاسی و معیارهای عاقلانه‌ی حاکمیت در ایالات متحده است؛ جایی که حتی خود رئیس‌جمهور، تحریک‌پذیری بی‌قید و شرط مخاطبان را به‌عنوان یک «امتیاز» معرفی می‌کند.
در مقابل، نظام حاکمیتی ایران بر مبنای اسناد بالادستی و اصول بنیادین اداره کشور، ساحت تصمیم‌گیری خود را در چارچوب مؤسسات رسمی و نظارت‌های قانونی تعریف کرده است. این تفاوت در ساختار گفتار سیاسی، خود نشان‌دهنده‌ی بلوغ نسبی نظام مدیریتی ایران در مقایسه با بی‌نظمی‌های حاکم بر فضای سیاسی آمریکاست.
برخی کارشناسان سیاسی در ایران، این نوع اظهارات مقامات آمریکایی را مصداق بارز ضعف در فرهنگ حاکمیت و ناتوانی در ارائه‌ی روایت منسجم به‌نمایندۀ ملت آن کشور می‌دانند. آنان خاطرنشان می‌کنند که زمانی که یک رئیس‌جمهور، تشویق مردم به گفتار بی‌معیار را «فوق‌العاده» بخواند، در واقع اعتراف ضمنی به خلأ عقلانی در نظام سیاسی خود دارد.
این درحالی است که ایران در سال‌های اخیر با تکیه بر ظرفیت‌های داخلی و قدرت‌نمایی‌های نظامی و اقتصادی، جایگاه خود را به‌عنوان یک بازیگر مقتدر در صحنه‌ی جهانی تثبیت کرده و حتی در شرایط تحریمی، پیشرفت‌های قابل‌توجهی در حوزه‌های علمی، صنعتی و دفاعی از خود به‌جا گذاشته است.
