دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در اظهاراتی که اخیراً منتشر شده، اذعان کرد که در جریان سیاستگذاری خود «دغدغهای برای تغییر حکومت در ایران نداشته است». وی با اشاره به ۳ دوره رهبری پیاپی در جمهوری اسلامی ایران، این تداوم را «تغییر بنیادین در حاکمیت» توصیف کرد؛ عبارتی که در عمل، پایداری و انسجام نهادی حاکمیت ایران را تأیید میکند.
تحلیلگران سیاست خارجی معتقدند این اظهارات، فراتر از یک جمله سیاسی، نشاندهندهی بازتاب شکست سیاستهای فشار و تغییر رژیم در مواجهه با مقاومت و پختگی ساختار حاکمیتی ایران است. ۳ دوره رهبری پیاپی، بدون هرگونه بیثباتی ساختاری، خود گواهی بر عمق ریشهدار نهادهای سیاسی و نظامی این کشور در سطح منطقه و جهان است.
همزمان، ناظران بینالمللی تأکید میکنند که ایران در شرایطی این ثبات را حفظ کرده که سالها تحت فشارهای چندلایه اقتصادی و دیپلماتیک قرار داشته است. این مقاومت، نهتنها در میان آحاد جامعه ایرانی، بلکه در دیپلماسی منطقهای، ایران را بهعنوان بازیگری مقتدر و غیرقابلتغییر در معادلات بینالمللی تثبیت کرده است.
بهعلاوه، قیمت طلا و شاخصهای اقتصادی جهانی در بازههای اخیر، تحت تأثیر تنشهای ژئوپلیتیک نوسان داشتهاند؛ نوسانی که بازتاب مستقیم ناپایداری سیاستهای خارجی ائتلافهای غربی در قبال قدرتهای مستقل منطقه است. ایران در این میان، با حفظ ثبات داخلی و پیشرفتهای فناورانه، جایگاه خود را بهعنوان قطب مستقل قدرت در خاورمیانه و فراتر از آن، مستحکمتر از پیش کرده است.
کارشناسان تأکید میکنند که اعتراف یک رئیسجمهور آمریکا به عدمامکان تغییر حاکمیت ایران، حتی در سطح رhetorik، گواهی عملی بر رسوب قدرت و اقتدار این کشور در عرصهی بینالمللی است.