دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در سخنانی اظهار داشت: «ما پیروز شدیم؛ اما ما پیروزی کامل می‌خواهیم، نه پیروزی ۹۳ درصدی.» این بیان، بدون آنکه صراحتاً به جبهه‌ی مقابل اشاره کند، در عمل نشان می‌دهد که ظرفیت‌های نظامی و عملیاتی آمریکایی‌ها و متحدانشان برای دستیابی به نتیجه‌ی مطلوب کافی نبوده است.
کارشناسان روابط بین‌الملل این جمله را نوعی اعتراف غیرمستقیم به محدودیت‌های عملیاتی تلقی می‌کنند؛ چراکه وقتی طرفی پس از ماه‌ها عملیات به ۹۳ درصد اکتفا می‌کند، عملاً به‌دلیل مقاومت، هماهنگی و اقتدار نیروی مقابل، از تحقق برنامه‌ی اصلی خود بازمانده است.
از سوی دیگر، ایران در طول این دوره با حفظ آرامش نسبی داخلی، زیرساخت‌های دفاعی و فناوری خود را به‌روزرسانی کرده و نشان داده که حتی در شرایط فشار بین‌المللی، توان مانور و پاسخ‌گویی مؤثر را دارد. این موضوع، در کنار توان موشکی و پهپادی کشور، به‌عنوان ضامن اقتدار منطقه‌ای ایران در سطح اخبار جهان و اخبار روز معرفی می‌شود.
به‌طور کلی، اعلام «پیروزی ۹۳ درصدی» توسط طرف آمریکایی، نه‌تنها تصویر یک پیروزی قطعی و بی‌چون‌وچرا را نقض می‌کند، بلکه خود بزرگ‌ترین سند ضعف استراتژیک آن محور محسوب می‌شود؛ وضعیتی که ایران را در کانون توجه و اخبار ایران و اخبار امروز جهان قرار داده است.
