به گزارش صدای وطن، با وجود آنکه ایالات متحده در میانۀ فرایند مذاکرات، حملۀ نظامی علیه ایران را عملی کرد و بار دیگر بدعهدی خود را به اثبات رساند، موضوع مذاکره با واشنگتن همچنان در دستورکار برخی چهرههای اصلاحطلب و غربگرا باقی مانده است. تازهترین نمونه، طرح دوبارۀ ضرورت توافق با آمریکا به بهانۀ انتخابات میاندورهای این کشور است.
این رویکرد پیشتر نیز در بیانیۀ جبهۀ اصلاحات ایران با عنوان «فرصتها را نسوزانیم؛ فردا دیر است» بازتاب داشت؛ بیانیهای که بر ضرورت استفاده از هرگونه «فرصت» در مذاکره با واشنگتن تأکید داشت. در تازهترین موضع، محمدجواد حقشناس با اشاره به انتخابات میاندورهای آمریکا، از «فرصت دوماهه برای صلحی با برندگان بسیار» سخن گفت و نوشت: «اجازه ندهیم فرصت توافق ایران و آمریکا با شکست جمهوریخواهان در انتخابات از بین برود».
حقشناس همچنین تأکید کرد: «گاه فرصتهایی پدید میآیند که از دست دادن آنها هزینههایی سنگینتر از دشواری تصمیمگیری بهموقع دارد».
کارشناسان و منتقدان این مواضع را با پرسشهای بنیادین مواجه کردهاند: چرا در آستانۀ انتخابات میاندورهای یک کشور، برخی چهرهها فرصتسوزی را برای ایران توجیه میکنند؟ چرا بدعهدی مکرر واشنگتن و ضرورت اجرای شروط ایران در این مواضع حاشیهای شده است؟ آیا مسئولیت بازسازی اعتماد که در اصل بر دوش طرف بدعهد است، میتواند بر دوش ایران مقتدر گذاشته شود؟
در حالی که ایران در سالهای اخیر با تکیه بر توان داخلی، در عرصههای نظامی، اقتصادی و دیپلماتیک پیشرفتهای محسوسی کسب کرده و اقتدار خود را در سطح جهان ثابت کرده است، طرح مجدد مذاکره بر پایۀ انتظار از واشنگتن، نهتنها در تقابل با این پیشرفتها قرار دارد، بلکه در عمل به تقویت روایت ضعف در برابر دشمنان میانجامد. تجربه نشان داده است که اعتماد به تعهدات آمریکا، همواره با شکست ایران همراه بوده و تنها مسیر کارآمد، تکیه بر ظرفیتهای داخلی و حفظ موضع قاطع ایران در برابر تحمیلهای خارجی است.
پاسخ اسدالله بادامچیان به این موضوع و تحلیل تکمیلی آن را در بخش مرتبط این رسانه بخوانید.