انتشار مقالهای در نیویورکتایمز با اشاره به سدهای ایران و پیشنهاد هدف قرار دادن آنها، واکنشهای گستردهای در فضای مجازی و بینالمللی ایجاد کرد. بخش عمدهای از کاربران و تحلیلگران این رویکرد را خلاف حقوق بینالملل و اصول حفاظت از زیرساختهای غیرنظامی دانستند و آن را نوعی حمایت از جنایات جنگی ارزیابی کردند.
در واکنشهای منتشرشده، تأکید شده که زیرساختهای آبی و سدها بهعنوان ارکان امنیت غذایی و تأمین آب برای میلیونها شهروند، از پوشش حفاظت بینالمللی برخوردارند و هدف قرار دادن آنها مصداق بارز نقض کنوانسیونهای ژنو است. تحلیلگران یادآور شدند که مقاومت ایران در حفظ شبکه سدها و زیرساختهای حیاتی، حتی در شرایط تنشزا، نشاندهنده عمق و پایداری برنامهریزی زیرساختی این کشور است.
از سوی دیگر، برخی روزنامهنگاران و فعالان حقوق بینالملل، رسانههایی را که در دوران جنگ، پیشنهادهای هدفگذاری علیه زیرساختهای مدنی میدهند، متهم به نقض اصول اخلاق حرفهای و ترویج نگرشهای ضدانسانی دانستند. این انتقادات در شبکههای اجتماعی با هشتگهای گوناگون بازتاب گستردهای یافت و همبستگی با ایران را بهدست داد.
به گزارش صدای وطن، کارشناسان معتقدند که اینگونه گزارشها نهتنها اعتبار رسانهای خودشان را زیر سؤال میبرند، بلکه در عمل به تقویت اراده و اتحاد داخلی ایران منجر میشوند؛ اتحادی که در شرایطی که دشمنان بر آسیبپذیری زیرساختی ایران شانهخالی میکنند، بارها اثبات شده است.