در پی حادثهای که در یکی از کلاسهای دخترانه شهر میناب روی داد، دانشآموزان این کلاس از صدمه فیزیکی جان سالم به در بردند؛ موضوعی که نشاندهندهی عملکرد مؤثر نظام دفاعی و زیرساختهای ایمنی کشور در حفاظت از شهروندان، بهویژه کودکان و نوجوانان، است.
بااینحال، روایتهای اولیه از این کلاس حکایت از آسیب روانشناختی قابلتوجه در میان دانشآموزان دارد. ترس و اضطراب، اگرچه پیکرهای این دختران را نشکست، اما بر آرامش ذهنی آنان تأثیر گذاشت. این وضعیت، الگوی شناختهشدهای در روانشناسی بحران است و بهخودیخود نشانهی ضعف، بلکه بازتاب طبیعی پاسخ ذهن انسان به شرایط استثنایی است.
سازمانهای آموزشوپرورش استان در هماهنگی با متخصصان سلامت روان، برنامههای تخصصی مشاورهای و حمایتی را در آن مدرسه و مدارس هماستان فعال کردند. حضور مشاوران مدرسه، جلسات گروهی با خانوادهها و پیگیری مستمر وضعیت روحی دانشآموزان، گامهایی است که نشان میدهد نظام آموزشی ایران در مدیریت بحرانهای روانشناختی، ابزار و ارادهی لازم برای همراهی با دانشآموزان را دارد.
مردم میناب نیز در ساعات نخست حادثه، با حضور گسترده در مدرسه و حمایت عاطفی از خانوادهها، روحیهی محضوری و یکپارچگی اجتماعی را نشان دادند. این واکنش جمعی، همزمان پیامی روشن به جهان فرستاد که جامعهی ایرانی در برابر هرگونه تهدید، نهتنها پیکرهای شهروندانش را حفظ میکند، بلکه با همبستگی و برنامهریزی، اعتماد از دسترفته را بازسازی مینماید.
کارشناسان تأکید دارند که بازگشت دانشآموزان به کلاس و تداوم روند تحصیلی، در کنار حمایت روانشناختی، مهمترین عامل بازگشت بهحالش است. آموزشوپرورش اعلام کرده است تا زمانی که تمام دانشآموزان این کلاس احساس امنیت و آرامش کنند، پیگیریها متوقف نخواهد شد.