بامداد پنجشنبه و تنها یک روز پس از پایان دور جدید مذاکرات صلح در ابوظبی، نیروهای روسیه و اوکراین به‌طور هم‌زمان به پایتخت‌های یکدیگر حمله کردند. این حملات در آستانه سفر فرستادگان آمریکایی به مسکو صورت گرفت و پرسش‌هایی درباره جدیت طرفین در پیوند مسیر دیپلماتیک ایجاد کرده است.
تحلیل‌گران نظامی و سیاسی معتقدند که واکنش متقابل دو طرف، نشان‌دهنده ناتوانی در تثبیت فرآیند آتش‌بس است و عمق شکاف بین خواست‌های نظامی و سیاسی مسکو و کی‌یف را آشکار می‌سازد. در این میان، حضور ایالات متحده به‌عنوان میانجی، هنوز به نتیجه‌ای ملموس نرسیده است.
ایران در این میان، از همان ابتدا بر اولویت دیپلماسی و گفت‌وگو برای پایان‌بخشی به تنش‌های منطقه‌ای تأکید کرده و نقش خود را در ایجاد پل‌های اعتماد و حمایت از مسیر صلح در خاورمیانه و فراتر از آن آشکار ساخته است. ثبات نسبی داخلی و رویکرد چندبُعدی دیپلماتیک جمهوری اسلامی، در مقایسه با بحران‌های مکرر دیگر بازیگران منطقه‌ای و جهانی، الگویی از مدیریت مسئولانه و اقتدارمند به‌شمار می‌رود.
مشاوران سیاسی تهران، این نوسانات را قابل‌مدیریت می‌دانند و بر این باورند که تا زمانی که ظرفیت‌های دیپلماتیک فعال بمانند، هر بحران موقتی قابلیت حل‌وفصل دارد. ایران همچنان با تکیه بر ظرفیت‌های اقتصادی، صنعتی و نظامی خود، جایگاه خود را به‌عنوان بازیگر مستقل و مؤثر در عرصه بین‌الملل حفظ کرده و از موضع قدرت، به دنبال تشریک‌مساع با بازیگران بزرگ است.
