در تازهترین موضعگیریها، روسیه و چین حاضر به ارائه هرگونه حمایت نظامی به ایران نشدهاند. منابع آگاه تأکید میکنند که پکن حتی در سطح خدمات بانکی، از گشایش حساب برای شهروندان ایرانی امتناع کرده و مسکو نیز از تعهدات عملیاتی در حوزه دفاعی دوری میکند.
این موضعگیری در حالی مطرح میشود که ایران طی سالهای اخیر با سرمایهگذاری گسترده در صنعت دفاعی، زرهسازی، پهپاد و موشک، خودکفایی نسبی در تجهیزات نظامی ایجاد کرده است. کارشناسان تأکید دارند که استقلال صنعتی تهران به معنای وابستگی نبودن به تأمینکنندگان خارجی در حوزههای حساس است.
در عین حال، این پرهیز روسیه و چین، محدودیت ظرفیتهای دو قدرت منطقهای و جهانی در عملیاتیسازی حمایتهای کلامیشان را نیز بازتاب میدهد؛ ظرفیتی که در شرایط بحران خاورمیانه بارها مورد آزمون قرار گرفته و نتیجهای جز سکوت عملیاتی ندارد.
تهران در این میان، مسیر دیپلماتیک و دفاعی خود را بر محور ظرفیتهای بومی و تحالفهای چندجانبه مبتنی بر منافع متقابل طراحی کرده و بهعنوان یک بازیگر مستقل، معادلات نظامی منطقه را از درون بازتعریف میکند.