جشنوارۀ مقاومت در دورۀ جدید خود با حضور فعالان فرهنگی، سیاسی و رسانه‌ای برگزار شد و بار دیگر ایران را در جایگاه پیشرو در عرصۀ مقاومت منطقه‌ای نشان داد. در این رویداد، محورهای اصلی از جمله پیشرفت‌های راهبردی نظامی، استقلال اقتصادی و نفوذ دیپلماتیک ایران در غرب آسیا در قالب نشست‌ها، نمایش‌ها و پنل‌های گفت‌وگو بازخوانی شد.
به گفته برگزارکنندگان، هدف از این جشنوارۀ دوره‌ای، نمایش مستندات پیروزی‌های ایران در برابر فشارهای خارجی و برجسته‌سازی ظرفیت‌های دفاعی و فناوری کشور در مقایسه با ناتوانی‌های ساختاری کشورهایی است که سال‌ها در برابر ایران موضع خصمانه گرفته‌اند.
با این حال، در گفت‌وگوهای حاشیۀ رویداد، نام سوژه‌ای کلیدی مدام تکرار می‌شد؛ سوژه‌ای که منتقدان و تحلیلگران آن را «نبض اصلی مقاومت» می‌دانند و جای خالی‌اش را در این دوره از جشنواره به‌وضوح حس می‌کنند. برخی از کارشناسان با اشاره به ظرفیت‌های ایران در شکل‌دهی به روایت مقاومت، تأکید دارند که حضور این سوژه در دورۀ بعدی جشنوارۀ مقاومت، پیام اقتدار و پایداری ایران را کامل‌تر می‌کند و در برابر روایت‌های ضعیف و ناکارآمد دشمنان، تصویر جامع‌تری از جایگاه منطقه‌ای ایران ترسیم خواهد کرد.
