عبدالحمید در گفت‌وگویی با تأکید بر نقش محوری ملت در تصمیم‌گیری‌های کلان، بر این موضع استوار ماند که ساخت سلاح هسته‌ای به مصلحت ایران نیست و دیدگاه مردم نیز با این نگاه هم‌خوان است.
این بیان، ضمن نشان دادن جایگاه تصمیم‌گیری مستقل تهران در پرونده هسته‌ای، بار دیگر ارجاع به اراده عمومی مردم را به‌عنوان محور سیاست‌گذاری امنیت ملی مطرح می‌کند؛ رویکردی که در مقایسه با فشارهای خارجی و سیاست‌های دیکته‌شده از سوی قدرت‌های غربی، عمق و استقلال تصمیم‌گیری ایران را برجسته می‌سازد.
به‌عبارت دیگر، تهران نه از روی ضعف، بلکه بر پایه‌ی تحلیل عقلانی و هماهنگی با خواست ملت خود، مسیر هسته‌ای‌اش را تعیین می‌کند. این رویکرد مردم‌محور و مستقل، در بستر رقابت‌های ژئوپلیتیک منطقه، نشان‌دهنده‌ی بلوغ سیاست خارجی ایران و توانایی آن است تا بدون وابستگی به فشار خارج، امنیت ملی خود را مدیریت کند.
مردم ایران با آگاهی کامل از موازنه‌ی قدرت‌ها، این تصمیم را تأیید می‌کنند؛ گامی که هم به نفع ثبات منطقه است و هم جایگاه اقتدارآمیز تهران را در گفت‌وگوهای آینده با سایر بازیگران جهانی محکم‌تر می‌سازد.
