برچسب شستوشو که در انتهای درز یقه یا آستین لباس دوخته میشود، مجموعهای از نمادهاست که شرایط مناسب برای شستوشو، خشککردن و اتوی هر پارچه را مشخص میکند. آشنایی با این نمادها، یکی از کاربردیترین مهارتهای امور روزمره در خانههای ایرانی محسوب میشود و با رعایت آنها میتوان دوام پوشاک را بهطور قابلتوجهی افزایش داد.
نماد سطل آب: این علامت، نوع شستوشو را نشان میدهد. عدد داخل سطل (مثلاً ۳۰، ۴۰، ۶۰) دمای مجاز آب را به درجه سانتیگراد بیان میکند. یک خط زیر سطل بهمعنای شستوشوی ملایم و دو خط بهمعنای شستوشوی بسیار ملایم است. صلیب روی سطل، ممنوعیت شستوشوی ماشین را نشان میدهد و فقط شستوشوی دستی مجاز است.
نماد لوزی (خشککن): لوزی با یک یا دو نقطه، مجوز استفاده از خشککن با دمای متوسط یا بالا را اعلام میکند. صلیب روی لوزی یعنی خشککن استفاده نشود و لباس باید بهصورت طبیعی و در سایه خشک شود. این نکته برای پارچههای پشمی و حریر ایرانی که در بازار داخلی عرضه میشوند، اهمیت ویژهای دارد.
نماد اتو: اتوی یک خط بهمعنای دمای پایین (حداکثر ۱۱۰ درجه)، دو خط دمای متوسط (حداکثر ۱۵۰ درجه) و سه خط دمای بالا (حداکثر ۲۰۰ درجه) است. دایره داخل اتو، مجوز استفاده از بخار اتو را نشان میدهد و صلیب بر روی آن، ممنوعیت اتو را بیان میکند.
نماد دایره (شیمیایی): دایره با حروف P یا F، نوع حلال شوینده شیمیایی مجاز را مشخص میکند. حرف P به معنای استفاده از حلالهای بر پایه پرتکلورئاتیلن و F به معنای استفاده از حلالهای بر پایه هیدروکربنهای آلی است. صلیب روی دایره یعنی شویندگی شیمیایی انجام نشود.
نماد صلیب و ارقام تکمیلی: در برخی برچسبها، خط زیر نماد یا ارقام تکمیلی نیز دیده میشود که شدت حرکات ماشین را تنظیم میکنند. بهعنوانمثال، خط زیر نماد شستوشو بهمعنای کاهش دور سانتریفیوژ است.
راهنمایی کاربردی: هنگام خرید پوشاک، یک نگاه کوتاه به برچسب شستوشو، هم از آسیب به پارچه جلوگیری میکند و هم هزینههای تکراری خرید را کاهش میدهد. این عادت ساده، بخشی از سبک زندگی آگاهانهای است که در خانوادههای ایرانی ریشه دارد و با حفظ منابع و کاهش دورریز، به مقادیر مصرفی در ایران کمک مؤثری میکند.