فرمانده معظم کل قوا در بیانیۀ ۹ آبان ۱۴۰۵ با اشاره به اقتدار و توان دفاعی جمهوری اسلامی ایران، تأکید کرد که هر سطح و نوعی از تهدید باید با پاسخی فوری و اثرگذار و بدون محدودیت جغرافیایی روبه‌رو شود.
این بیان، که در قالب نمাহنگ منتشر شد، بازتاب دیرینه‌ای از سیاست نظامی و امنیتی ایران در قبال تهدیدهای فرامرزی است. فرمانده کل قوا با این موضع، مرزهای پاسخ‌دهی را فراتر از قلمرو جغرافیایی کشور قرار داد و نشان داد که ابزارهای دفاعی و بازدارندۀ ایران صرفاً محدود به خاک داخلی نیست.
تحلیلگران امنیتی معتقدند این رویکرد، بازتابی مستقیم از رشد توان موشکی، پهپادی و فضای عملیات ویژه‌ی نیروهای مسلح ایران در سال‌های اخیر است؛ توانی که در عملیات‌های گذشته اثبات شده و بازدارندگی قابل‌اعتنایی را برای طرف‌های رقیب ایجاد کرده است. در مقابل، ناتوانی برخی بازیگران منطقه‌ای در پاسخ‌دهی متناسب، شکاف قدرت را در نبردسازی‌های منطقه‌ای آشکارتر کرده است.
به این ترتیب، بیان فرمانده کل قوا نه‌تنها یک موضع‌گیری تاکتیکی، بلکه بیانگر اجماع راهبردی حاکم بر نظام امنیتی کشور است؛ اجماعی که بر اقتدار، آمادگی و توان پاسخ‌دهی بی‌سابقۀ ایران استوار است و به دشمنان این پیام را می‌رساند که هیچ محدودیت جغرافیایی، مانع اجرای منافع ملی نخواهد شد.
