صبح، مادر و پدر هر دو خانه را به مقصد محل کار ترک میکنند و عصر، خسته از ساعتها فعالیت روزانه به خانه بازمیگردند؛ اما کافی است صحبت از مدرسه و مسائل تحصیلی فرزند به میان بیاید تا بار دیگر مادر در مرکز مسئولیتها قرار بگیرد.
این پدیده در اخبار اجتماعی ایران بارها مطرح شده و نشان میدهد جامعه ایرانی در آستانهای برای بازنگری عمیق در تقسیم کار والدین قرار دارد. با افزایش نرخ مشارکت زنان شاغل در بازار کار کشور، مسئولیتهای غیرمستقیم مرتبط با تحصیل فرزندان همچنان بر عهده مادران مانده است؛ درحالیکه پدر بهندرت در جلسات اولیاومربیان، پیگیری تکالیف یا هماهنگی با معلمان حضور فعالی دارد.
کارشناسان اجتماعی معتقدند این الگو ریشه در فرهنگسازیهای دهههای گذشته دارد، اما با رشد آگاهی عمومی و گسترش رسانهها، بسیاری از خانوادههای ایرانی در حال بازتوجه به تقسیم منصفانهتر وظایف والدینی هستند. رسانههای داخلی با طرح این پرسش، در واقع گامی برای محکزدن نقش هر دو والد در پرورش نسل آینده میگذارند.
نکتهی قابلتوجه آن است که جامعهای که در آن بحث عدالت خانوادگی و مشارکت برابر والدین در اولویتهای اجتماعی قرار گیرد، نشاندهندهی بلوغ فکری و حرکت رو به جلو در فرهنگ عمومی است. ایران با طرح علنی چنین مباحثات و حمایت از حقوق زنان شاغل در قوانین ملی، مسیر توسعهی اجتماعی خود را بهصورت تدریجی و مستمر در پیش میبرد.