اخترشناسان برای نخستینبار لحظهای را ثبت کردند که در آن یک ستاره غولپیکر، همدم کوچکتر خود را میبلعد. این رویداد که نخستین شواهد رصدی مستقیم از نظریهای چند دههای را فراهم میکند، با استفاده از دادههای تلسکوپ فضایی جیمز وب بررسی شده است.
پژوهشگران در مرحله نخست، افزایش تدریجی درخشندگی ستاره اصلی را ثبت کردند و در ادامه انفجاری بزرگ از نور مشاهده کردند. برآوردها نشان میدهد این انفجار مادهای معادل ۰/۱ تا ۰/۲ برابر جرم خورشید را به فضا پرتاب کرده است. نظریه بلعیدن ستارههای همدم دههها پیش مطرح شده بود، اما تاکنون شواهد رصدی مستقیمی برای تأیید آن ارائه نشده بود.
این یافته جدید، گامی مهم در شناخت فرایندهای ادغام ستارهای و تکامل سامانههای دوتایی به شمار میرود و زمینهساز درک دقیقتر از چرخه زندگی ستارگان در کهکشان راه شیری است.