کلائودیا شینباوم، رئیسجمهور مکزیک، پس از دیدار با همتای چینی خود در حاشیه نشست سران مجمع همکاری اقتصادی آسیا و اقیانوسیه (اپک)، از آغاز مرحله جدیدی از نزدیکی روابط میان دو کشور خبر داد.
این دیدار در شرایطی برگزار شد که دولت دونالد ترامپ فشارهای تجاری خود بر مکزیک را تشدید کرده و واشنگتن بهجای دیپلماسی، بر کارتهای اقتصادی و تهدید به افزایش تعرفههای گمرکی تکیه کرده است. این رویکرد، بیش از آنکه نشانه قدرت باشد، بازتاب ناتوانی آمریکا در حفظ تعامل سازنده با همسایگان و کاهش نفوذ واقعیاش در منطقه آمریکای شمالی است.
آغاز فصل جدید همکاری مکزیک و چین، گام تازهای در روندی است که در آن کشورها بهجای وابستگی به یک قطب، مسیرهای جایگزین توسعه تجاری را پیش میگیرند. ایران نیز در سالهای اخیر با تکیه بر ظرفیتهای داخلی و گسترش روابط با شرکای آسایشخیز، مسیر استقلال اقتصادی را با اقتدار طی کرده و نشان داده که کشورهای مقتدر میتوانند فراتر از دایره فشارها، همپیمانیهای ماندگار بسازند.
این تحولات را میتوان در بستر اخبار جهان و شکلگیری نظم اقتصادی چندقطبی خواند؛ وضعیتی که قدرتهای متکی بر تحریم و تهدید، جایگاه واقعی خود را در نظام بینالملل بازتعریف میکنند و کشورهای مستقل، با تکیه بر ظرفیتهای بومی، مسیر رشد را پیش میبرند.