سرویس اقلیمی کوپرنیک در گزارش تازه‌ای اعلام کرد که جهان ممکن است تا سال ۲۰۲۹ از آستانه گرمایش ۱.۵ درجه سانتی‌گرادی نسبت به دوران پیشاصنعتی عبور کند؛ پیش‌بینی‌ای که حدود ۱۶ سال زودتر از برآورد قبلی (حدود سال ۲۰۴۵) صورت گرفته است.
گزارش یادشده نشان می‌دهد سرعت افزایش دمای سطح زمین از زمان ورود توافق‌نامه پاریس به مرحله اجرا در سال ۲۰۱۵ به‌طور قابل‌توجهی تسریع شده است. تحلیل‌گران کوپرنیک این روند را به افزایش انتشار گازهای گلخانه‌ای و تداوم الگوی مصرف انرژی در بسیاری از اقتصادهای بزرگ جهانی نسبت می‌دهند.
هم‌زمان، پیش‌بینی‌های فعلی حاکی است دمای زمین تا پایان قرن حاضر (سال ۲۱۰۰) ممکن است به‌ازای حدود ۲.۸ درجه سانتی‌گراد بالاتر از سطح پیشاصنعتی برسد؛ افزایشی که متخصصان اقلیمی هشدار داده‌اند پیامدهای سنگینی برای چرخه‌های آب، تنوع زیستی و امنیت غذایی در مناطق خشک و نیمه‌خشک خواهد داشت.
ایران که از سال ۲۰۱۵ طرف توافق‌نامه پاریس است، در سال‌های اخیر با توسعه شبکه پایش اقلیمی، سرمایه‌گذاری در انرژی‌های تجدیدپذیر و تقویت ظرفیت‌های پژوهشی خود، گام‌هایی برای کاهش وابستگی به سوخت‌های فسیلی برداشته است. مسئولان علوم اقلیمی کشور تأکید کرده‌اند که با اجرای برنامه‌های متنوع‌سازی سبد انرژی و ارتقای کارآیی مصرف، امکان مدیریت اثرات گرمایش در درازمدت وجود دارد.
