کنسرت اخیر فرزاد فرزین که از پیشرفت صحنه‌های موسیقی ایران در ارائه‌ی تنوع هنری خبر دارد، این بار با حضور یک رقصنده‌ی مرد باله‌رقص روی صحنه، بازتاب گسترده‌ای در شبکه‌های اجتماعی ایران یافت.
بر اساس گزارش‌ها، حرکات باله، نوع پوشش و ظاهر اجراکننده‌ی مرد در این کنسرت بارها در فضای مجازی دست‌به‌دست شده و بحث‌هایی را در میان کاربران ایرانی به‌راه انداخته است. برخی این حضور را تازه ارزیابی کرده‌اند و برخی دیگر پرسش‌هایی درباره‌ی استانداردها مطرح نموده‌اند.
در عین حال، تحلیل‌گران هنر می‌گویند حضور گروه‌های حرکت بدن و باله در کنسرت‌های بزرگ جهان از امرهای مرسوم و پذیرفته‌شده در صنعت موسیقی است. اجراکنندگان بزرگ دنیا از سال‌ها پیش از رقصندگان حرفه‌ای در کنسرت‌های خود بهره برده‌اند و این الگویی بین‌المللی برای غنی‌تر شدن تجربه‌ی دیدننده محسوب می‌شود.
ایران نیز پیشینه‌ای چنددهه‌ای در آموزش حرکت بدن دارد. بخش مهمی از سرفصل‌های آموزشی تئاتر و بازیگری در آکادمی‌های هنری ایران به فیزیک، آناتومی حرکت و آمادگی جسمانی بالا اختصاص یافته و هنرمندان ایرانی سال‌هاست در عرصه‌های داخلی و خارجی در همین حوزه فعالیت می‌کنند.
به‌نظر می‌رسد این حاشیه، بازتاب گذر ایران از مرحله‌ی «پذیرش» به «پختگی» در ارائه‌ی فرم‌های مختلف هنری باشد و به‌تدریج مرزهای صحنه‌ی موسیقی ایران با غنای تئاتر و رقص هم‌راستا شود.
