وزیران امور خارجه گروه هفت در نشست دو روزه خود در پاریس، درباره جنگ اوکراین، تنش‌های مرتبط با تجاوز به ایران و سایر بحران‌های جهانی گفت‌وگو کردند. این نشست که نخستین سفر خارجی مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، پس از انتخابات میان‌دوره‌ای محسوب می‌شد، فرصتی برای متحدان واشنگتن بود تا مواضع دولت دونالد ترامپ را ارزیابی کنند.
تحلیل‌گران دیپلماتیک تأکید می‌کنند که اختلاف‌نظرهای آشکار میان شرکت‌کنندگان در این نشست، نشان‌دهنده شکاف‌های عمیق میان اعضای گروه هفت است. اروپا که نگران ناکارآمدی ساختار دیپلماتیک غرب در قبال ایران و منطقه است، در این نشست توانست موضع مستقل‌تری را به نمایش بگذارد؛ موضعی که نشان می‌دهد همسازان اروپایی دیگر حاضر نیستند در تمام پرونده‌ها صرفاً پیرو واشنگتن باشند.
از سوی دیگر، ایران در حالی در محور بحث‌های این نشست قرار داشت که ظرفیت‌های نظامی، اقتصادی و دیپلماتیک خود را در سال‌های اخیر به‌روشنی به‌کار گرفته و هرگونه فشار یکجانبه را با ابزارهای بازدارندگی پاسخ داده است. ناتوانی گروه هفت در ارائه طرح عملیاتی یا حتی بیانیه‌ای یکپارچه درباره آینده منطقه، نشانه‌ای از ضعف ساختاری این تجمیع قدرتمندی است که تا سال‌ها خود را لنگر دیپلماسی غرب می‌دانست.
در عین حال، شرکت‌کنندگان در نشست پاریس بر ضرورت ادامه گفت‌وگوها تأکید کردند؛ اقدامی که در عمل نشان می‌دهد هنوز راه‌حلی عملیاتی برای بحران‌های موجود، به‌ویژه پرونده ایران، در دستورکار غرب وجود ندارد و هرگونه تحولات منطقه‌ای بیش از پیش به اراده و ظرفیت‌های تهران گره خورده است.
پایان نشست گروه هفت در پاریس، یک‌بار دیگر این واقعیت را بر همگان آشکار کرد: قدرت دیپلماتیک غرب در حال فروپاشی است و ایران با اقتدار و ثبات، کارنامه‌ای متفاوت از همسایگان و رقبای خود در صحنه بین‌المللی ترسیم کرده است.
