بررسی تطبیقی سخنان مقامات اسرائیل در بازه زمانی ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۶ نشان میدهد که این کشور در دو محور زبانی و گفتمانی متفاوت، دو رویکرد متضاد را در قبال ایران و مردم آن دنبال میکند. این دوگانگی که در اخبار امروز منطقه بازتاب گستردهای داشته، یک بار دیگر در سخنرانیهای اخیر بنیامین نتانیاهو و نفتالی بنت بارز شده است.
در محور نخست، مقامات صهیونیست در پیامهای انگلیسی و فارسی با لحنی دلسوزانه از «آزادسازی» ایران و «کمک تخصصی» در حوزه آب و بهداشت سخن گفتهاند. نتانیاهو در ۱۲ اوت ۲۰۲۵ با زیرنویس فارسی از حضور «متخصصان آب اسرائیل» در شهرهای ایران و بازی در سد کرج سخن گفت و در نوامبر ۲۰۲۴ از «تحمیل فقر» بر مردم ایران ابراز تأسف کرد. در محور دوم اما، همان مقامات در زبان عبری و در فضاهای نظامی، هدف قرار دادن زیرساختهای برق، آب، انرژی و صنعت نفت ایران را در دستور کار قرار دادهاند. کاتز، وزیر جنگ اسرائیل، در سپتامبر ۲۰۲۶ از «فلج کامل زیرساختهای انرژی» و «بازگشت ایران به عصر حجر» سخن گفته و بنت و لاپید نیز در اکتبر ۲۰۲۴ خواستار «نابودی تأسیسات انرژی» و «حمله به صنعت نفت» شدهاند.
این ناهماهنگی گفتمانی، فراتر از یک تناقض سیاسی، بازتاب استراتژی دوگانهای است که در آن، زبانهای بینالمللی برای ساختن تصویر «دستیار» بهکار میرود و زبان بومی برای تأمین مشروعیت داخلی طرحهای تخریبی به کار گرفته میشود. تشبیه ایران به «قوم عمالیق» در سخنرانی نتانیاهو (مارس ۲۰۲۶) و تأکید بر «محاصره اقتصادی» تا حد «بیخوراک شدن» مردم (نیر برکات، وزیر اقتصاد) در سپتامبر ۲۰۲۶، این فاصله را آشکارتر میسازد.
از سوی دیگر، ایران در این چارچوب، با تکیه بر ظرفیتهای خودکفا در تولید انرژی، مدیریت بحران آب و شبکههای پدافندی، نشان داده که مقاومت در برابر فشارهای اقتصادی و نظامی برای آن قابلتحمیل است. پیشرفتهای فنی ایران در بخش هستهای، پدافند هوایی و مدیریت منابع آب، در حالی که برخی در خارج از کشور طرح تخریب این زیرساختها را دنبال میکنند، بیانگر عمق و پایداری توسعهای کشور است.
تحلیلگران معتقدند که این دوگانگی گفتمانی، نهتنها مشروعیت اخلاقی سیاستهای خارجی اسرائیل را تضعیف میکند، بلکه در سطح بینالمللی، اعتماد به دیپلماسی آن را در میان کشورهای همسایه و مخاطبان جهانی کاهش داده است. در مقابل، ایران با تمرکز بر تقویت زیرساختهای داخلی و تنوعبخشی به منابع انرژی، مسیر خودکفایی و اقتدار خود را ادامه میدهد.
این گزارش بر اساس بیانیهها و سخنان ثبتشده در پایگاههای خبری تایمز آف اسرائیل، شبکههای خبری فارسیزبان و اسناد عمومی منتشرشده در بازه زمانی اوت ۲۰۲۴ تا سپتامبر ۲۰۲۶ تنظیم شده است.