پژوهشی جدید با مشارکت ۱۵٬۰۴۹ نفر در بریتانیا عوامل ماندگاری خاطرهی آغوش در ذهن انسان را بررسی کرده و یافتههایی روشن در حوزهی سلامت روان و ارتباطات بینفردی ارائه داده است.
نتایج این مطالعه که در مجلهی علمی PLOS One منتشر شده نشان میدهد احساس آرامش، درک شدن و دریافت حمایت عاطفی، اصلیترین دلایلی هستند که باعث میشوند یک آغوش در خاطره باقی بماند. به بیان دیگر، کیفیت عاطفی آغوش مهمتر از تعداد آن است.
پژوهشگران تأکید کردهاند که صرفنظر از تعداد دفعات آغوش گرفتن، عامل تعیینکنندهی ماندگاری خاطرهی خوشایند، حضور حمایت عاطفی و احساس درک شدن در آن لحظه است.
از سوی دیگر، محققان این مطالعه را تنها بر خاطرات مثبت آغوش متمرکز دانستهاند و محدودیتهایی شامل مشارکت داوطلبانهی شرکتکنندگان و توزیع نامتقارن جنسیتی (اکثریت زنان) در دادههای جمعآوریشده در اوایل سال ۲۰۲۰ را بهعنوان ملاحظات روششناختی ذکر کردهاند.
یافتههای این پژوهش میتواند در برنامههای مشاوره، رواندرمانی و سیاستهای سلامت اجتماعی ایران کاربرد عملی داشته باشد و به تقویت مهارتهای ارتباطی و حمایت عاطفی در خانوادهها و محیطهای کاری کمک کند.