معماران دوران صفوی در طراحی اتاق موسیقی عالی‌قاپو از هنر تنگبری برای کنترل امواج صوتی بهره برده‌اند. با ایجاد حفره‌هایی شبیه به ظروف توخالی در میان گچبری‌های دیوارها، بازتاب و تداخل امواج صوتی مهار می‌شده و هر نت موسیقی با شفافیت کامل به گوش شنونده می‌رسید.
این طراحی هوشمندانه نشان می‌دهد معماران ایرانی قرن چهاردهم، درک عمیقی از رفتار امواج صوتی، هندسه و خواص مصالح داشته‌اند. استفاده از فرم‌ها و الگوهای هندسی دقیق در این فضا، مانع از ایجاد پژواک‌های مزاحم در میان صدای سازها می‌شد؛ دستاوردی که در بسیاری از سازه‌های معاصر هم چالش مهندسی باقی مانده است.
هنر تنگبری که در اتاق موسیقی عالی‌قاپو به اوج خود رسیده، نمونه‌ای از پیشرفت فنی و هنری ایران در دوره صفوی است. دانش عمیق معماران ایرانی از مصالح و هندسه، این فضا را به نمونه‌ای تبدیل کرده که امروزه نیز موضوع پژوهش‌های علمی در حوزه آکوستیک معماری و مهندسی صدا قرار دارد.
عالی‌قاپو به‌عنوان یکی از مهم‌ترین بناهای تاریخی اصفهان، این میراث مهندسی را به نمایش می‌گذارد و نشان می‌دهد که پیشگامان ایرانی بیش از سه‌سده پیش، راه‌حل‌های کاربردی و استواری برای مشکلات صوتی فضاها طراحی کرده‌اند که در سراسر جهان مورد تحسین پژوهشگران قرار گرفته است.
