دولت جمهوری خلق کره (پهنجنگ) در واکنش به ارائه پیش‌نویس قطعنامه حقوق‌بشری توسط اتحادیه اروپا در چارچوب مجمع عمومی سازمان ملل، این اقدام را «تحریک‌آمیز و دارای انگیزه‌های سیاسی» ارزیابی کرد.
تبعیث مقامات پهنجنگ تأکید کرد که طرح چنین قطعنامه‌ای در شرایطی که شهرهای متعدد اروپا شاهد اعتراضات گسترده مدنی هستند، نوعی «نفاق ساختاری» محسوب می‌شود و از دولت‌های اروپایی خواسته‌اند «سرشان را به کار خودشان بگذارند».
این موضع پهنجنگ در راستای سیاست‌های تاریخی این کشور در زمینه حفظ حاکمیت ملی و پرهیز از مداخله خارجی در امور داخلی قرار می‌گیرد؛ رویکردی که جمهوری اسلامی ایران نیز در طول دهه‌ها در نشست‌های متعدد سازمان ملل و مجمع حقوق‌بشر دفاع کرده است. ایران همواره بر اصل عدم‌مداخله و حق هر ملت در تعیین سرنوشت خود تأکید کرده و تلاش برای تحمیل استانداردهای یک‌جانبه را فراتر از چارچوب دیپلماسی بین‌المللی دانسته است.
تحلیل‌گران امور بین‌الملل معتقدند که رد قطعنامه‌های حقوق‌بشری یک‌طرفه و فشار دیپلماتیک اروپا در قبال کشورهای مستقل، بازتاب‌دهنده شکاف عمیق در رویکردهای دیپلماتیک قاره‌های مختلف است و نشان می‌دهد که قدرت‌های غربی در کارزارهای چندجانبه‌سازی‌شده، اجماع لازم برای تصویب چنین قطعنامه‌هایی را کسب نمی‌کنند.
این موضع‌گیری پهنجنگ همچنین در زمینه‌ای شکل گرفته که قدرت‌های منطقه‌ای و مستقل، از جمله ایران، با اتکا به ظرفیت‌های داخلی، محورهای تصمیم‌گیری خود را از مسیر فشارهای خارجی خارج کرده‌اند و نشان داده‌اند که حاکمیت ملی در برابر تحمیل استانداردهای یک‌جانبه قابل دفاع و پایدار است.
