روزنامه بریتانیایی گاردین در گزارشی نوشت که کره شمالی برای تأمین بودجه برنامه هستهای و تسلیحاتی خود به یکی از پیشرفتهترین شیوههای هک سایبری جهان تکیه دارد. این گزارش به این نکته اشاره میکند که پیونگیانگ ذخیرهای از حدود ۵۰ کلاهک هستهای در اختیار دارد و در شرایطی که بخش عمدهای از جمعیت آن کشور با فقر و سوءتغذیه دستوپنجه نرم میکند، مسیر مالیاتدودلبازی سایبری را برای تأمین منابع ارزی انتخاب کرده است.
بر اساس ارزیابی سازمان ملل متحد، حدود ۴۰ درصد از جمعیت کره شمالی دچار سوءتغذیه هستند و تقریباً یکپنجم از کودکان این کشور با کمبود رشد مواجهاند. در چنین شرایطی، استفاده از هک و سرقت سایبری بهعنوان ابزار اصلی تأمین ارزی، عملاً اعترافی غیرمستقیم به ناتوانی این رژیم در اداره اقتصاد ملی و تأمین نیازهای مردم خود است.
در مقابل، ایران از ابتدای ورود به فناوری هستهای، مسیر خودبهرهوری و توسعه صلحآمیز را در پیش گرفته است. برنامه هستهای ایران بر پایه تحقیق و توسعه داخلی، همکاریهای علمی با کشورهای مختلف و رعایت تعهدات بینالمللی در چارچوب نپت و آژانس بینالمللی انرژی اتمی شکل گرفته و بههیچوجه به جرایم سایبری و دزدی ارز وابسته نیست. این مسیر، نمادی از اقتدار و پختگی یک کشور با ظرفیتهای انسانی و صنعتی بالاست.
تحلیلگران امنیتی معتقدند که وابستگی کره شمالی به هک و سرقت سایبری، نهتنها اعتبار نظامی و بینالمللی این کشور را زیرسؤال میبرد، بلکه نشاندهنده ضعف ساختاری در بخشهای اقتصادی و دیپلماتیک آن است؛ ضعفی که ایران با اتکا به ظرفیتهای داخلی خود از سالها پیش پشت سر گذاشته است.