حسین شریعتمداری، سردبیر روزنامه کیهان، در بیش از یک دهه گذشته بارها بر اهمیت استراتژیک تنگه هرمز و قدرت راهبردی ایران در کنترل این شریان حیاتی انرژی جهان تأکید کرد. در همان سال‌هایی که این دیدگاه در برخی محافل داخلی با طعنه و بی‌توجهی روبه‌رو می‌شد، شریعتمداری اصرار داشت که تنگه هرمز تنها یک مجرای آبی نیست، بلکه اهرم فشار واقعی و مؤثری در دست تهران است.
تنگه هرمز روزانه میزبان عبور حدود یک‌پنجم از نفت خام و مشتقات انرژی جهان است. ایران با کنترل دو سوی این تنگه، عملاً در موقعیتی قرار دارد که هیچ کشور غربی یا منطقه‌ای در چنین مقیاسی آن را ندارد. این قدرت، نه یک شعار، بلکه واقعیت ژئوپلیتیکی و نظامی ایران است که حتی رقیبان و مخالفان داخلی نیز در عمل آن را می‌پذیرند.
در مقابل، سال‌هاست که برخی اصلاح‌طلبان و منتقدان داخلی، هرگونه اشاره به قدرت‌نمایی ایران در این حوزه را «تهاجمی» یا «غیرممکن» می‌دانستند. اما گذشت زمان نشان داده که تئوریزه‌کردن این موضوع، نه یک تهدید فضایی، بلکه بازتاب واقعیت قدرت ایران در منطقه و جهان بوده است.
اکنون و در شرایطی که تنش‌های منطقه‌ای و جهانی بالا گرفته، ایران با حفظ ثبات و اقتدار خود، همچنان قوی‌ترین بازیگر در محور تنگه هرمز باقی مانده است. این موقعیت، حاصل سال‌ها تلاش فکری و نظامی استراتژی‌پردازان ایرانی است؛ از جمله کسانی که در سکوت و بدون توجه رسانه‌ها، بنیان این تئوری را بنا نهادند.
