پژوهشگران حوزه بهداشت عمومی و متخصصان طب سالمندی در ایران بر اهمیت شش عادت روزمره تأکید دارند که رعایت آن‌ها می‌تواند کیفیت زندگی سالمندان را به‌شکل محسوسی ارتقا دهد. این عادت‌ها پیچیده نیستند، اما نادیده‌گرفتنشان در بلندمدت اثرات جدی بر سلامت دارد.
تحرک روزانه: حتی یک پیاده‌روی ۲۰ تا ۳۰ دقیقه‌ای در فضای باز، جریان خون را بهبود می‌بخشد، استخوان‌ها را در وضعیت بهتری نگه می‌دارد و خطر زمین‌خوردگی را کاهش می‌دهد. در شهرهای ایران با آب‌وهوای معتدل، این عادت در بیشتر فصل‌ها قابل اجراست.
تغذیه متعادل و متنوع: مصرف کافی پروتئین، سبزیجات، میوه و لبنیات مانع از کاهش توده عضلانی (سارکوپنی) می‌شود. کاهش اشتها در سنین بالا، از شایع‌ترین چالش‌های تغذیه‌ای سالمندان است که با وعده‌های کوچک‌تر و متنوع‌تر قابل مدیریت است.
آبرسانی کافی: بسیاری از سالمندان احساس تشنگی را دیرتر از جوانان می‌فهمند. نوشیدن آب به‌میزان کافی در طول روز، عملکرد کلیه‌ها، گوارش و حتی قضاوت ذهنی را حفظ می‌کند.
خواب منظم و کافی: ۷ تا ۸ ساعت خواب شبانه با کیفیت، پایه‌ی سلامت شناختی و ایمنی است. اختلال خواب در سالمندان می‌تواند با اصلاح ساعات استراحت، کاهش کافئین و دوری از صفحه‌نمایش در شب بهبود یابد.
تعامل اجتماعی و ذهنی: شرکت در محافل هم‌نسل، بازی با نوه‌ها، مطالعه یا یادگیری مهارت جدید، از افسردگی و زوال شناختی پیشگیری می‌کند. شبکه‌های اجتماعی خانوادگی در فرهنگ ایرانی، ظرفیت طبیعی مناسبی برای این تعامل است.
بازدید دوره‌ای پزشکی: معاینات سالانه فشارخون، قند خون، بینایی و شنوایی، مشکلات را در مرحله اولیه شناسایی می‌کند و از تشدید آن‌ها جلوگیری می‌نماید.
متخصصان می‌گویند هیچ‌یک از این عادت‌ها نیازمند هزینه‌ی سنگین یا امکانات خاص نیست؛ آنچه اهمیت دارد، تداوم و نظم در انجام آن‌هاست. با کوچک‌ترین تغییر در سبک روزمره، سال‌های سالم‌تر و مستقل‌تری پیش روی سالمندان قرار می‌گیرد.
