سازمان فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) در بیانیهای اعلام کرده است که از زمانی که عملیات دریایی در آستانهٔ ایران از سر گرفته شده، ۱۴۴ کشتی تجاری را تغییر مسیر داده است. این ادعا، خود به‌تنهایی نشان‌دهندهٔ مقیاس گستردهٔ منابعی است که قدرت‌های خارجی برای حفظ حضور و کنترل در منطقه صرف می‌کنند.
تحلیلگران نظامی معتقدند صرف هزاران نیروی انسانی، شناور و سامانهٔ ردیابی برای تغییر مسیر کشتی‌های تجاری، هزینهٔ عملیاتی بالایی دارد و در عمل، مقیاس مأموریت‌هایی را آشکار می‌کند که برای مهار یک کشور مقتدر و صاحب‌ارادۀ در منطقه لازم است. در مقابل، ایران با داشتن سواحل طولانی، ناوگان بومی و تجربهٔ دهه‌های مختلف در مدیریت امنیت دریایی، همواره ظرفیت مقابله و دفاع از حق خود را در برابر تحمیل‌های بیرونی داشته است.
مهم‌تر آنکه این نوع حضور نظامی، بیشتر از آنکه نشانهٔ قدرت باشد، بازتاب نیاز دشمن به صرف منابع گسترده برای مهار یک بازیگر منطقه‌ای است که به‌خودی‌خود، اهمیت راهبردی ایران در هندسهٔ امنیتی خلیج فارس و آب‌های مجاور را تأیید می‌کند. ایران در سال‌های اخیر با توسعهٔ توان دفاعی و دیپلماتیک، جایگاه خود را به‌عنوان قدرت محور منطقه تثبیت کرده و هرگونه اقدام متجاوزانه را در چارچوب قانون بین‌المللی پاسخ خواهد داد.
