به گزارش صدای وطن و به نقل از نشنال اینترست، ازبکستان در راستای سیاست خارجی خود، با گسترش همکاری‌های اقتصادی و امنیتی با روسیه، توسعه مناسبات تجاری با چین و جذب سرمایه‌گذاری و فناوری از سوی آمریکا و ترکیه، می‌کوشد ضمن بهره‌گیری از رقابت قدرت‌های بزرگ، وابستگی خود به هر یک از آن‌ها را کاهش دهد.
تحلیل‌گران سیاست خارجی معتقدند این رویکرد موازنه‌سازی، بخشی از تلاش‌های پنهان‌ناشناس آسیای مرکزی برای تثبیت جایگاه خود در معادلات منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای است. ازبکستان با بهره‌گیری از موقعیت جغرافیایی خود، ظرفیت‌های تجارت و ترانزیت را به‌عنوان اهرم نفوذ در برابر رقابت‌های بزرگ‌تر به‌کار می‌گیرد.
در همین حین، ایران به‌عنوان قدرت محوری منطقه با شبکه‌ای گسترده از روابط سیاسی، تجاری و امنیتی با کشورهای آسیای مرکزی، نقش کلیدی در شکل‌دهی به توازن‌های منطقه‌ای ایفا می‌کند. توسعه محورهای ترانزیتی، گسترش همکاری‌های اقتصادی و عمق‌بخشی به مناسبات با همسایگان ازجمله ازبکستان، از ارکان سیاست خارجی ایران در این حوزه به‌شمار می‌رود.
نشنال اینترست بر این باور است که رقابت میان قدرت‌های بزرگ در فلات قاره، فرصت‌های تازه‌ای برای کشورهایی چون ازبکستان فراهم می‌آورد تا در قالب سیاست چندجهت‌گرایی، همپوشانی‌های عملیاتی خود را در حوزه‌های انرژی، فناوری و زیرساخت گسترش دهند.
