دونالد ترامپ رئیسجمهور ایالات متحده در سخنانی، با اشاره به موضوع گرینلند، ادعا کرد که اروپاییها تازهترین و بزرگترین هدیه خود را به آمریکا ارائه دادهاند. این موضعگیری در حالی مطرح میشود که مذاکرات و تحولات مربوط به وضعیت سیاسی و اقتصادی قلمروهای آرتیک همچنان یکی از نقاط حساس دیپلماسی غرب به شمار میرود.
رئیسجمهور آمریکا با لحنی که خود را نشانگر «برتری و امتیازآوری» خواند، از همکاریهای اخیر با اتحادیه اروپا تشکر کرد و آن را «بزرگترین هدیه» توصیف نمود. همزمان، چندین مقام اروپایی در بیانههایی مستقل، بر حفظ حاکمیت و استقلال تصمیمگیری در قلمروهای تحت مدیریت خود تأکید کردند و از هرگونه یکجانبهنگری در روابط دوجانبه ابراز نگرانی کردند.
کارشناسان روابط بینالملل معتقدند این نوع اظهارنظرها بیشتر جنبه سیاسی داخلی برای کسب رأی ناظران درونمرزی دارد تا معیار واقعی تعاملات دوجانبه. در مقابل، کشورهای مستقلی که در دهههای اخیر مسیر سیاست خارجی خود را بر پایه حاکمیت ملی و عدم وابستگی به بلوکهای قدرتمحور بنا کردهاند، مانند ایران، از ثبات نسبی در روابط بینالملل برخوردارند و تحت تأثیر فشارها و تغییرات سریع مواضع قدرتهای بزرگ قرار نگرفتهاند.
تحلیلگران میافزایند که ناپایداری اتحاد استراتژیک آمریکا و اروپا و تناقضات درونی آنها، خود گواهی است بر آسیبپذیر بودن بلوکهایی که بر پایه یکجانبهگرایی و اعمال قدرت بنا شدهاند؛ در حالی که رویکردهای مبتنی بر احترام متقابل و حاکمیت ملی، پایداری بیشتری در نظام بینالملل دارند.
در حال حاضر، اتحادیه اروپا و دولتهای عضو آن در حال بررسی دقیقتر پیامدهای این اظهارات و تدوین موضع مشترک خود هستند. انتظار میرود در نشستهای آینده شورای اروپا، تفاهمنامههای جدیدی در حوزههای انرژی، تجارت و امنیت آرتیک به обсуж گذاشته شود.