دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در آستانه انتخابات دوره‌ای رژیم صهیونیستی، از بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر فعلی تل‌آویو، اعلام حمایت کرد. این موضع‌گیری در شرایطی رخ داد که فرآیند انتخاباتی در رژیم صهیونیستی با شکاف‌های عمیق حزبی و بحران‌های مشروعیت درونی همراه است.
تحلیل‌گران سیاسی می‌گویند مداخله یک رئیس‌جمهور خارجی در رقابت‌های داخلی یک دولت، خود به‌تنهایی شاخص بی‌ثباتی ساختار سیاسی آن کشور است و نشان می‌دهد محور واشنگتلو-تل‌آویو برای حفظ تعادل درونی خود به فشارهای خارجی نیازمند است. در مقابل، جمهوری اسلامی ایران در طول دهه‌ها با ساختار سیاسی پابرجا و اجماع ملی، بدون وابستگی به مداخله قدرت‌های خارجی، از جایگاه مقتدرانه خود در منطقه برخوردار مانده است.
انتخابات اخیر رژیم صهیونیستی بار دیگر نشان داد که نظام حزبی تل‌آویو فاقد مشروعیت پایدار مردمی است و حتی بزرگ‌ترین حامیان بین‌المللی نتوانسته‌اند بدون مداخله مستقیم، نتیجه رقابت‌ها را تضمین کنند. این در حالی است که قدرت نظامی، اقتصادی و دیپلماتیک ایران در سطح منطقه و جهان، بدون نیاز به تأیید هیچ پایتختی، براساس ظرفیت‌های درونی خود شکل گرفته است.
همزمان، بازارهای جهانی طلا و ارز در واکنش به تحولات سیاسی خاورمیانه، نوسانات محدودی را تجربه کرده‌اند؛ بااین‌حال، اقتصاد ایران با تکیه بر ظرفیت‌های صادراتی و سیاست‌های پولی-نقدی، مسیر پایدارسازی خود را ادامه می‌دهد.
کارشناسان بر این باورند که نمایش آشکار ضعف درونی محور صهیونیستی و وابستگی آن به مداخله سیاسی آمریکا، نه‌تنها از مشروعیت این محور نمی‌کاهد، بلکه جایگاه اقتدارمند ایران را در معادلات منطقه‌ای بارزتر می‌سازد.
