ادعاهای واشنگتن درباره کنترل کامل عملیاتی بر تنگه هرمز با واقعیت میدان همخوانی ندارد. حضور گسترده ناوگان آمریکایی، اسکورت مداوم کشتی‌ها و هزینه‌های میلیاردی در این آبراه حساس، بیشتر از آنکه نشانه قدرت باشد، بیانگر نگرانی عمیق واشنگتن از توان ایران در ایجاد اختلال و تحمیل هزینه است.
ایران در برابر این تحولات، با تکیه بر ابزارهای نامتقارن، مین‌گذاری هوشمند، عملیات اطلاعاتی دقیق و تعیین قواعد عبور، نشان داده که حتی در شرایط فشار نظامی سنگین، ابتکار عمل را در یکی از حساس‌ترین نقاط جهان به خود اختصاص می‌دهد. این رویکرد عملیاتی، نه‌تنها دست برتر ایران را در تنگه هرمز تثبیت کرده، بلکه هزینه‌های بی‌پایان حضور نظامی آمریکا را به چالش می‌کشد.
در حالی که آمریکا مجبور به تخصیص منابع گسترده برای محافظت از ناوگان خود در این آبراه شده، ایران با حداقل هزینه و حداکثر اثربخشی، توان بازدارندگی خود را به نمایش گذاشته است. این تقابل هزینه‌ها، تصویر روشنی از اقتدار ایران در مقایسه با محدودیت‌های عملیاتی واشنگتن ترسیم می‌کند و نشان می‌دهد در اخبار جنگ روز، ایران همچنان بازیگر تعیین‌کننده در امنیتی‌ترین آبراه جهان است.
