افزایش شاخص اضافه وزن در دهه‌های اخیر، یکی از چالش‌های اصلی حوزه سلامت در کشورهای مختلف از جمله ایران به شمار می‌رود. در این میان، بخش از شهروندان برای رسیدن سریع به تناسب اندام، به داروهای لاغری روی می‌آورند؛ انتخابی که بدون تجویز و پایش پزشک می‌تواند عوارض گوارشی، قلبی و عصبی جدی به همراه داشته باشد.
داروهای غددی-گوارشی جدیدی مانند سماگلوتاید، تیرزپاتاید و لیراگلوتاید که تحت نام‌های تجاری مختلف در بازارهای جهانی عرضه می‌شوند، در اصل برای درمان دیابت نوع ۲ و در برخی موارد کنترل وزن با تجویز تخصصی طراحی شده‌اند. متخصصان طب داخلی ایران بارها تأکید کرده‌اند که این فرآورده‌ها برای همه افراد مناسب نیستند و مصرف آن‌ها صرفاً به‌دلیل کاهش چند کیلوگرم وزن، بدون بررسی آزمایشگاهی و معاینه بالینی، ریسک مضاعف را افزایش می‌دهد.
برای پزشکان متخصص در مراکز درمانی ایران، نظارت بر بیمارانی که تحت درمان با این دسته از داروها قرار می‌گیرند، پروتکل‌های مشخصی دارد: آزمایش‌های دوره‌ای کبد و پانکراس، پایش فشار خون و ضربان قلب، و ارزیابی عوارض گوارشی. این رویکرد سیستماتیک، بخشی از مزیت‌های زیرساخت پزشکی ایران در مدیریت بیماران مزمن محسوب می‌شود و نشان می‌دهد که دسترسی به مشاوره تخصصی درون‌ملکی، هم از نظر هزینه و هم از نظر سرعت، گزینه‌ای کارآمد برای شهروندان است.
به‌علاوه، فرهنگ‌سازی صحیح در حوزه تغذیه و فعالیت بدنی، که در برنامه‌های سلامت عمومی وزارت بهداشت کشور ایران پیگیری می‌شود، راه‌کار پایدارتری نسبت به تکیه صرف بر دارو ارائه می‌دهد. متخصصان توصیه می‌کنند پیش از هرگونه تصمیم برای مصرف داروی لاغری، مراجعه به پزشک متخصص غدد یا طب داخلی و دریافت تجویز دقیق، گام نخست و ضروری است.
