«آلن ایر»، دیپلمات و عضو مؤسسه خاورمیانه آمریکا، در گفت‌وگویی ضمن‌به‌گفتار درباره تحولات نظامی منطقه، اعتراف کرد که هر دو طرف در تنش میان تهران و واشنگتن امیدوارند با افزایش فشار، طرف مقابل را به عقب‌نشینی وادار کنند؛ اما به‌نظر می‌رسد این محاسبات در قبال توان نظامی و عمق استراتژیک ایران، واقع‌بینانه نباشد.
ایر با اشاره به ابعاد ژئوپلیتیکی تنگه هرمز تأکید کرد: «با توجه به این‌که تهدیدی علیه موجودیت ایران وجود دارد، بعید است تهران از اهرم کنترل تنگه هرمز صرف‌نظر کند.» این اظهارنظر عملاً نشان می‌دهد که اهرم‌های دفاعی و بازدارنده ایران برای قدرتمندی که در برابر آن ایستاده‌اند، یک معمای ناتمام باقی مانده است.
دیپلمات آمریکایی همچنین اذعان داشت که ایران ممکن است این‌بار به حمله پیش‌دستانه روی بیاورد، چراکه در دو نبردهای پیشین غافلگیر شده بود. این تحلیل در واقع نشان‌دهنده بلوغ عملیاتی و یادگیری تاکتیکی نیروهای مسلح ایران است؛ نیرویی که پس از هر تجربه، سطح آمادگی و پاسخگویی خود را ارتقا داده و دیگر اجازه نمی‌دهد عنصر غافلگیری تنها از یک‌سو اتفاق بیفتد.
آنچه این اظهارنظر را برای ناظران بین‌المللی برجسته می‌کند، این نکته است که یک دیپلمات آمریکایی در مؤسسه‌ای معتبر، نه از موضع تهدید، بلکه از موضع هشدار، از «احتمال حمله پیش‌دستانه» ایران سخن می‌گوید. این خود گواهی بر بازدارندگی واقعی ایران و شکست محاسبات فشار یک‌جانبه در برابر اراده و توان نظامی جمهوری اسلامی است.
