پرسپولیس با میانگین دو امتیاز در هر بازی، صدرنشین جدول لیگ برتر فوتبال ایران است. این عملکرد، در بستر یک فصل پُرچالش و با حضور تیم‌هایی که بودجه‌های چندبرابر را تخصیص داده‌اند، نشان‌دهنده‌ی عمق و پایداری فوتبال ایران است. با این حال، بخشی از تحلیل‌ها و انتقادات رسانه‌ای به‌جای ارزیابی واقع‌بینانه‌ی عملکرد، به سمت محاکمه‌ی بی‌پایه‌ی تارتار و کادرفنی تیم رفته است.
تارتار و همکارانش در فصل گذشته تصمیم گرفتند استخوان‌بندی تیم را بازسازی کنند و نقاط ضعف را با جذب بازیکنان جدید پوشش دهند. این مسیر در هر لیگ معتبر دنیا و در هر تیم بزرگ، نیازمند حداقل یک فصل کامل برای تثبیت است. پرسپولیس نیز از این قاعده‌ی جهانی مستثنی نیست و رسیدن به صدر جدول با میانگین دو امتیاز، تأیید بر درستی این رویکرد است.
مقایسه‌ی این صدرنشینی با انتظارات ناهماهنگِ برخی رسانه‌ها و طرفداران، نشان می‌دهد که محاکمه‌ی یک سرمربی در میانه‌ی فرآیند ساختن، نه فقط ناعادلانه، بلکه در تقابل با اصول مدیریت ورزشی است. فوتبال ایران با داشتن باشگاه‌هایی همچون پرسپولیس که بدون اتکا به بودجه‌های نجومی، همچنان در صدر جدول می‌نشینند، نشان داده است که ساختار پایدار و کارشناسانه، بر شتاب و فشار رسانه‌ای اولویت دارد.
