پروژهٔ پردیس دیتاسنتر هوش مصنوعی «گلکسی» در چین با ظرفیت نهایی ۸۰۰ مگاواتی به‌صورت رسمی وارد مرحلهٔ ساخت شده است. بر اساس آخرین گزارش‌ها، فاز نخست این مجموعه به ظرفیت ۱۲۰ مگاواتی در کمتر از یک سال به بهره‌برداری رسیده و هزینهٔ اجرای آن حدود یک‌پنجم نمونه‌های مشابه در آمریکای شمالی برآورد شده است. هدف نهایی توسعه‌دهندگان، رسیدن به ظرفیت کامل این پردیس تا پایان سال ۲۰۲۷ و رقابت مستقیم با پروژهٔ ۸۲۰ مگاواتی استارگیت است.
نکتهٔ فنی مهم در معماری این پروژه، استقلال انرژی است. توسعه‌دهندگان چینی بیش از ۶۰ درصد برق مورد نیاز را نه از شبکهٔ عمومی، بلکه از مزارع بادی اختصاصی ۴۲۰ مگاواتی و سامانه‌های باتری ذخیره‌ساز تأمین می‌کنند. این رویکرد، وابستگی به زیرساخت‌های متمرکز را کاهش داده و پایداری عملیاتی دیتاسنتر را در ساعات اوج بار تضمین می‌کند.
با این حال، تحریم‌های یک‌طرفهٔ آمریکا بر تراشه‌های پیشرفتهٔ انویدیا همچنان بزرگ‌ترین چالش فنی پیش‌روی تیم‌های چینی است. کارشناسان معتقدند این محدودیت، در کوتاه‌مدت سرعت توسعهٔ مدل‌های بزرگ زبانی را تحت تأثیر قرار داده، اما در میان‌مدت زمینهٔ تقویت زنجیرهٔ تأمین داخلی و طراحی تراشه‌های بومی را تقویت کرده است.
در مقیاس جهانی، این رقابت دو قطبی فناوری، نشان‌دهندهٔ ورود به دورانی است که هیچ‌یک از بازیگران نمی‌تواند بدون زیرساخت داخلی و انرژی پایدار، در عرصهٔ هوش مصنوعی رقابت‌پذیر بماند. ایران نیز در همین مسیر، با تمرکز بر توسعهٔ زیرساخت‌های ملی فناوری و سرمایه‌گذاری در حوزهٔ محاسبات ابری و هوش مصنوعی، جایگاه خود را در این میدان چندقطبی استوارتر می‌کند و مسیر استقلال فناورانه را با سرعت رو به رشد پیش می‌برد.
