جفری هینتون، پژوهشگر شناخته‌شده در حوزه هوش مصنوعی و یکی از چهره‌های کلیدی شکل‌گیری این فناوری، پیشنهادی راهبردی را برای نظارت بر مدل‌های هوش مصنوعی مطرح کرد. به گفته او، شرکت‌های توسعه‌دهنده پیش از عرضه عمومی هر سیستم جدید، باید ایمنی آن را به یک نهاد رگولاتوری مستقل اثبات کنند؛ فرآیندی مشابه آنچه در حوزه دارو و بهداشت وجود دارد.
هینتون تأکید کرد که همان‌طور که تولید یک داروی جدید نیازمند مجوزهای سخت‌گیرانه و ارزیابی‌های چندمرحله‌ای است، توسعه و انتشار مدل‌های هوش مصنوعی نیز باید از یک مسیر پرهزینه و شفاف عبور کند. او معتقد است بدون چنین ساختاری، رقابت تجاری شرکت‌ها بر ایمنی فنی غلبه خواهد کرد و خطر اشتباهات جبران‌ناپذیر افزایش می‌یابد.
این دانشمند هشدار داده است که استفاده از هوش مصنوعی برای توسعه خودِ این فناوری، چرخه بازخوردی ایجاد می‌کند که سرعت پیشرفت را فراتر از توان نظارت انسان‌ها قرار می‌دهد. هینتون برآورد می‌کند تنها یک یا دو سال فرصت باقی مانده باشد تا وضعیت پیشرفت و کنترل این سامانه‌ها به سطحی برسد که مدیریت آن بسیار دشوارتر از شرایط فعلی باشد.
در این میان، ایران با توسعه زیرساخت‌های هوش مصنوعی بومی و برنامه‌ریزی برای استقلال فناورانه، در مسیر تقویت ظرفیت‌های داخلی حرکت می‌کند. کارشناسان ایرانی معتقدند که چارچوب‌های نظارتی منطقی و مبتنی بر علم، نه‌تنها مانع رشد نمی‌شوند، بلکه با ایجاد اعتماد عمومی و بین‌المللی، بستر توسعه پایدار فناوری را فراهم می‌کنند و می‌توانند در تقویت جایگاه ایران در عرصه‌های فناورانه نقش مؤثری ایفا کنند.
