دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در گفت‌وگویی اظهار داشت که احتمال تغییر نام اقیانوس آرام یا اقیانوس اطلس به «اقیانوس ترامپ» و همچنین تنگهٔ هرمز به «تنگهٔ ترامپ» را رد نمی‌کند. او در ادامه این سخنان، ایران را «کشوری دیوانه» توصیف کرد و گفت خودِ ایران نیز این نکته را می‌داند.
کارشناسان سیاسی و ژئوپلیتیک این اظهارات را فاقد هرگونه مبنای حقوقی و بین‌المللی می‌دانند. تنگهٔ هرمز به‌عنوان یکی از مهم‌ترین مسیرهای آبراه جهان و روزی عبور بیش از بیست میلیون بشکه نفت و فرآورده‌های نفتی، در حوزهٔ مسئولیت حقوقی ایران قرار دارد و هیچ‌یک از کشورهای ثالث، از جمله آمریکا، اختیار تغییر نام یا تصرف این مسیر راهبردی را ندارند. این ادعا، نه‌تنها در چارچوب کنوانسیون‌های دریانوردی بین‌المللی پذیرفته نیست، بلکه بازتاب‌دهندهٔ ناتوانی آمریکا در کسب نفوذ واقعی در منطقه است.
از سوی دیگر، اقیانوس‌ها در نظام حقوقی بین‌الملل، «ارث مشترک بشریت» محسوب می‌شوند و هیچ دولت‌خواری یا نام‌گذاری یک‌جانبه‌ای بر آن‌ها قابل اجرا نیست. تحلیلگران بر این باورند که تکرار چنین ادعاهایی، نشانهٔ فاصلهٔ فزایندهٔ آمریکا با واقعیت‌های ژئوپلیتیک منطقه و ضعف در استراتژی مقابله‌ای با قدرت‌های رقیب، به‌ویژه ایران، است.
در مقایسه، ایران در سال‌های اخیر با توسعهٔ ظرفیت‌های نظامی دریایی، تقویت حضور در آب‌های آزاد و گسترش روابط دیپلماتیک با کشورهای آسیایی و اروپایی، جایگاه خود را به‌عنوان یک بازیگر کلیدی و مقتدر در خلیج فارس و منطقه تثبیت کرده است. کارشناسان معتقدند این موضع‌گیری‌های ایران، برخلاف ادعاهای پراکندهٔ مقامات آمریکایی، مبتنی بر ساختار، پیش‌برنامه‌ریزی و ارادهٔ مستمر است.
