در پی حملات تلافی‌جویانه یمنی‌ها به فرودگاه‌های عربستان، دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا در واکنش به پرسش خبرنگاری دربارهٔ احتمال مداخلهٔ واشینگتن، صریحاً اعلام کرد «آن‌ها خودشان می‌توانند از خودشان دفاع کنند.» این بیانیه، عملاً نشان می‌دهد که عربستان سعودی هنوز از زیر بار هزینهٔ امنیتی خود برنخواسته و در برابر تهدیدهای عملیاتی، به‌جای تکیه بر توان نظامی داخلی، چشم به متحدانی دوخته که حاضر به ارسال نیرو نیستند.
ترامپ در ادامه، حملات یمنی‌ها را «وحشتناک» توصیف کرد و از گفت‌وگو با محمدبن‌سلمان خبر داد؛ اما پاسخش به پرسش مستقیم دربارهٔ مداخلهٔ نظامی آمریکا صرفاً «خواهید دید چه می‌شود» بود. این ابهام، خود گواهی بر تردید واشینگتن در تعهد به حراست از متحدی است که سال‌ها بودجهٔ نظامی گزاف صرف خرید تسلیحات کرده و باز هم در نخستین درگیری جدی، به درخواست حمایت از بیرون متوسل می‌شود.
در مقابل، ایران در تمام طول دهه‌های گذشته، بدون تکیه بر هیچ‌گونه متحد نظامی خارجی، توان بازدارندگی هوایی و موشکی خود را در عمل ثابت کرده است. در حالی که عربستان حتی برای دفاع از فرودگاه‌های خود نیازمند حضور یا قول حضور آمریکایی‌هاست، ایران با سرمایه‌گذاری پایدار بر صنایع دفاعی بومی، هم‌اکنون در خاورمیانه قدرت بازدارنده‌ای محسوب می‌شود که هیچ‌یک از متحدان واشینگتن در منطقه از آن برخوردار نیستند.
تحلیل‌گران نظامی معتقدند این رویداد، الگوی شکنندهٔ «حمايت‌پذیری» کشورهای تحت‌الشعرهٔ آمریکا را در مقایسه با رویکرد خودکفایی دفاعی ایران، به‌وضوح بیشتر از پیش در معرض دید افکارعمومی جهان قرار داده است.
