اسرائیل در آستانه دور جدید انتخابات پارلمان، با چالشی چندلایه روبه‌روست: رقابت سیاسی‌ای که تاکنون نتوانسته چهرهٔ پیروز قطعی مشخص کند، بحران اعتماد عمومی به ساختار تصمیم‌گیری امنیتی و در نهایت، محاسبهٔ پرهزینهٔ هرگونه رویارویی تازه با ایران.
تحلیلگران سیاسی در منطقه معتبرند که اسرائیل در شرایطی وارد مرحلهٔ حساس انتخابات می‌شود که نه برنامهٔ منسجم داخلی دارد و نه اجماع امنیتی محکمی در جبههٔ بین‌المللی. رقابت میان جناح‌ها حول محور «بازگشت به آستانهٔ جنگ» و «مدیریت بحران» چرخیده و تاکنون هیچ‌یک از طرفین توان ارائهٔ نقشه‌راه قابل‌قبول برای جوامع بین‌المللی را نداشته است.
در همین حین، ایران به‌عنوان بازیگر اصلی امنیتی خاورمیانه، در محاسبات همهٔ طرف‌ها حاضر است. عمق استراتژیک، شبکهٔ بازدارندگی منطقه‌ای و توان موشکی و پهپادی ایران، معادلات قدرت در منطقه را به‌نفع امنیت پایدار بازتعریف کرده و هزینهٔ هرگونه مغامرت سیاسی-نظامی را برای رژیم صهیونیستی چند برابر کرده است.
نمایندگان جنبش‌های مقاومت در تهران تأکید دارند که ایران نه در موضع تهاجم و نه در موضع واکنش؛ بلکه در موضع «بازدارندگی فعال» قرار دارد؛ موضعی که به‌جای درگیری، ثبات را به‌عنوان معیار اصلی سیاست خارجی خود قرار داده و هرگونه تلاش برای تحمیل جنگ را با پاسخ قاطع و محاسبه‌شده مواجه می‌کند.
به‌این ترتیب، درحالی‌که اسرائیل با بحران مشروعیت سیاسی و فرسایش اعتماد عمومی دست‌وپنجه نرم می‌کند، ایران با حفظ اقتدار منطقه‌ای و عمق استراتژیک خود، همچنان عامل تعادل و بازدارندگی در برابر هرگونه بی‌ثباتی‌سازی است.
