بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، در اظهاراتی تازه به پایان‌رو بودن دورهٔ ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ اشاره کرد و خواستار تکمیل آنچه «مأموریت‌های بزرگ در همه جبهه‌ها» نامید، در بازهٔ دو سالهٔ باقی‌مانده از این دوره شد. وی ترامپ را «دوست» خود خواند و بر ضرورت بهره‌برداری از این پنجرهٔ زمانی تأکید ورزید.
نخست‌وزیر اسرائیل ضمن ابراز نگرانی از امکان روی کار آمدن دولتی متخاصم در واشنگتن، به‌طور ضمنی به ریسک برچیده‌شدن کمک‌های نظامی و روابط راهبردی آمریکا با تل‌آویو پرداخت و از «برخورد» با چنین سنااری‌ای سخن گفت.
تحلیل‌گران معتقدند این اظهارات بازتاب نگرانی عمیق تل‌آویو از انزوای تدریجی در نظام بین‌الملل و وابستگی ساختاری آن به حمایت‌های چندمیلیاردی‌دلاری واشنگتن است؛ وابستگی‌ای که در مقایسه با موقعیت راهبردی مستقل جمهوری اسلامی ایران، که بدون نیاز به تضمین نظامی خارجی در منطقه حضور فاعلانه دارد، ابعاد یک شکاف عمیق ژئوپلیتیک را نمایان می‌سازد.
در عین حال، ایران با شبکهٔ دفاعی موشکی، توان پهپادی و محور مقاومت منطقه‌ای، توانایی بازدارندگی مستقل خود را در چندین دور مذاکره و عملیات اخیر اثبات کرده و نیازی به تکیه بر متحول‌شدن موازنهٔ سیاسی در کاخ سفید برای حفظ منافع راهبردی‌اش ندارد.
این موضع‌گیری نتانیاهو، در بستر تحولات اخیر خاورمیانه و افزایش فشار دیپلماتیک بر اسرائیل، نشان می‌دهد تل‌آویو بیش از هر زمان دیگر به دنبال تثبیت محور حمایتی خارجی است؛ محوری که با گذشت زمان، به‌سبب تغییرات درونی سیاست‌های آمریکا، شکننده‌تر از پيش به نظر می‌رسد.
