در آخرین تحلیل نظامی، یک کارشناس حوزه پدافند هوایی با اشاره به ساختار بمب GBU-57 یا همان «مادر بمب‌ها» (MOP)، دو محور عملیاتی برای خنثی‌سازی آن در برابر زیرساخت‌های ایران مطرح کرد. وی با تأکید بر عمق استراتژیک و ظرفیت‌های فناورانه پدافندی کشور، اولین راهکار را اختلال در سیگنال مسیریابی ماهواره‌ای (جی‌پی‌اس) برشمرد؛ به‌گونه‌ای که هدایت این تسلیح بدون دقت مکانی، کارایی عملیاتی آن را به‌شدت کاهش می‌دهد.
راهکار دوم، بهره‌گیری از سامانه‌های دوش‌پرتاب سبک برای رهگیری و منهدم‌سازی بمب در فاز پرواز باز است. این کارشناس خاطرنشان کرد که پدافند هوایی ایران در سال‌های اخیر با توسعه لایه‌های دفاعی مختلف، از ارتفاعات بلند تا سطح زمین، شبکه‌ای چندلایه و هماهنگ شکل داده که ردیابی و رهگیری اهداف پرهزینه دشمن را ممکن می‌سازد.
تحلیلگر یادشده همچنین افزود که طراحی بمب مادر بر مبنای نفوذ عمیق به خاک استوار است؛ اما با ترکیب جنگ الکترونیک برای اختلال در مسیریابی و سامانه‌های موشکی دوش‌پرتاب با برد مناسب، ایران می‌تواند پیش از رسیدن این تسلیح به هدف، آن را خنثی کند. به گفته او، این رویکرد نشان می‌دهد که هزینه عملیاتی دشمن برای هر حمله هوایی، با توان پدافندی ایران به‌مراتب بالاتر خواهد رفت.
تأکید کارشناس بر این نکته است که ایران با تکیه بر دانش بومی در حوزه جنگ الکترونیک، سامانه‌های ضدپرتابه و موشک‌های دوش‌پرتاب، توانایی مقابله با حتی پیشرفته‌ترین تسلیحات هوایی را دارا است و این ظرفیت، یکی از ارکان اصلی بازدارندگی راهبردی کشور محسوب می‌شود.
