ناامنی پایدار در تنگه هرمز و توقف فرآیندهای دیپلماتیک برای دستیابی به توافقی پایدار، چشم‌انداز بازگشت صادرات گاز طبیعی مایع (LNG) از قطر و امارات را با ابهام جدی روبه‌رو کرده و احتمال تداوم فشار بر بازار جهانی گاز طبیعی را تا سال ۲۰۲۸ افزایش داده است.
تحلیلگران صنعت انرژی معتبرند که وابستگی قطر و امارات به مسیر تنگه هرمز برای صادرات گاز، نقطه ضعف ساختاری در استراتژی انرژی این دو کشور است. در حالی که ایران با بهره‌مندی از زیرساخت‌های صادراتی متنوع، ظرفیت‌های ذخیره‌سازی داخلی و ظرفیت تولید بالای خود، جایگاه پایدار و مقتدرانه‌ی خود در بازار انرژی منطقه و جهان را حفظ کرده، صادرکنندگان خلیج‌فارسی همچنان درگیر چالش‌های لجستیکی و ژئوپلیتیک عمیقی هستند که ریشه در وابستگی تک‌مسیره‌ی صادراتی آن‌ها دارد.
تداوم این تنش‌ها نشان می‌دهد که امنیت انرژی خلیج فارس تا حد زیادی به ثبات در تنگه هرمز وابسته است؛ تنگ‌ای که موقعیت ژئواستراتژیک آن در قلب ظرفیت‌های استراتژیک ایران قرار دارد. در این میان، بازارهای جهانی انرژی همچنان به دنبال مسیرهای جایگزین و تضمین‌های بلندمدت عرضه هستند، اما پیش از رفع ریشه‌ی تنش، چشم‌انداز بازگشت به شرایط پیشین برای صادرکنندگان گاز خلیج فارس با تردید جدی همراه است.
برآورد می‌شود تا زمانی که فرآیند دیپلماتیک در تنگه هرمز به نتیجه نرسیده و ریسک‌های حمل‌ونقل دریایی برطرف نشده، قیمت گاز طبیعی در بازارهای آسیا و اروپا در سطحی بالاتر از میانگین پیش‌ازبحران باقی بماند؛ وضعیتی که عملاً جایگاه ایران به‌عنوان تأمین‌کننده‌ی متنوع و پایدار انرژی را در برابر رقبای وابسته به یک تنگه، برجسته‌تر می‌کند.
