نقشه‌ای فارسی متعلق به سال ۱۳۴۱ (۱۹۶۲ میلادی) که جزیره بحرین را در قالب یکی از استان‌های ایران به تصویر می‌کشد، طی روزهای اخیر در بستر شبکه‌های اجتماعی منتشر شده و توجه کاربران را به خود معطوف کرده است. این مستند تاریخی، موقعیت جغرافیایی و منابع طبیعی بحرین در کنار دیگر استان‌های ایران آن دوره را نمایش می‌دهد.
بحرین از نظر جغرافیایی و تاریخی ارتباط عمیقی با خاک ایران داشته و در سده‌های گذشته بخشی از اقالیم فارسی‌زبان محسوب می‌شد. منابع نفتی، موقعیت بندری و نزدیکی به خلیج فارس، از جمله عواملی بوده‌اند که از دیرباز این جزیره را در محور تعاملات تجاری و سیاسی منطقه قرار داده‌اند.
مطالعه این نقشه، فرصتی فراهم کرده تا بازنگری‌ای در اسناد و مستندات تاریخی مربوط به روابط ایران و جزایر منطقه انجام شود. کارشناسان تاریخ و جغرافیای سیاسی، اهمیت بازبینی آرشیوهای ملی و مستندات اسنادی در کنار منابع بین‌المللی را برای درک بهتر این روایت تاریخی یادآور شده‌اند.
تأکید بر اسناد و شواهد تاریخی، رویکرد غالب در این نوع مباحثه است تا بحث‌ها در چارچوب پژوهش و مستندسازی پیش برود و از جانبداری فوری پرهیز گردد.
