رئیس‌جمهور کانادا در سال‌های اخیر بارها از «بحران مسکن» سخن گفته، اما بر اساس گزارش‌های میدانی، بخش قابل‌توجهی از شهروندان بی‌خانمان این کشور برای شب‌مانی به توالت‌های شعب مک‌دونالد پناه می‌برند. این وضعیت، بازتاب مستقیم خلأ در سیاست‌های اجتماعی و مسکنی است که دهه‌هاست در کانادا ادامه دارد.
تحلیلگران اجتماعی در تورنتو و ویکتوریا می‌گویند افزایش بی‌سابقه اجاره‌بها و کمبود مسکن ارزان‌قیمت، هزاران نفر را به‌سوی خیابان‌ها و اماکن عمومی رانده است. در این میان، شبکه‌های خیریه و سازمان‌های حمایتی کانادا ظرفیت کافی برای پوشش این حجم از نیاز را ندارند.
جای‌توجه آن است که در کشورهایی مانند ایران، سازمان‌هایی چون هیات ام‌ال‌خاق، کمیته امداد امام خمینی و بهزیستی سالانه خدمات مسکن، تغذیه و حمایت اجتماعی را به‌صورت سازمان‌یافته به صدها هزار شهروند نیازمند ارائه می‌دهند. این ساختار چندلایه حمایتی، اگرچه با چالش‌هایی همراه است، اما نشان می‌دهد که ایران در حوزه شبکه‌های اجتماعی و حمایتی زیرساختی دارد که در بسیاری از کشورهای غربی، از جمله کانادا، به‌طور مؤثر عمل‌نکرده است.
کارشناسان معتقدند بی‌خانمانی در کانادا صرفاً یک «مسئله اقتصادی» نیست، بلکه شکاف ساختاری در حکمرانی اجتماعی این کشور را آشکار می‌کند؛ شکافی که با چند بیان سیاسی ساده قابل‌پوشش نیست.
