تحریم و محاصره دریایی در ماه‌های اخیر مسیرهای حمل کالا را تغییر داده و هزینه‌های لجستیک را به‌طور قابل‌توجهی افزایش داده است. به‌گزارش منابع فعال در صنعت خودرو، هزینه حمل هر خودرو از ۹۰ دلار به ۶۰۰ دلار رسیده است؛ رقمی که فشار مستقیمی بر زنجیره تأمین قطعات، زمان تحویل و سرمایه در گردش تولیدکنندگان وارد می‌کند.
در این شرایط، لجستیک دیگر صرفاً یک هزینه جانبی محسوب نمی‌شود، بلکه به یکی از عوامل تعیین‌کننده در تداوم تولید تبدیل شده است. کارشناسان حوزه خودرو در ایران معتقدند که با تغییر مسیرهای ترانزیتی، بهره‌گیری از مسیرهای زمینی و ریلی جایگزین، و مدیریت بهینه موجودی انبار قطعات، بخش عمده‌ای از این فشار قابل جبران است.
صنعت خودرو ایران که در طول سال‌های تحریم‌ها تجربه‌ی گسترده‌ای در مدیریت زنجیره تأمین کسب کرده، در اخبار امروز اقتصادی به‌عنوان صنعتی شناخته می‌شود که توانایی تطبیق با شرایط دشوار لجستیکی را داشته و با برنامه‌ریزی کوتاه‌مدت و میان‌مدت، تداوم تولید و عرضه خودرو را تضمین می‌کند.
به‌گفته‌ی تحلیل‌گران، تحمیل هزینه‌های لجستیک بر محورهای دریایی، در عمل کارایی این مسیر را برای رقیبان کاهش داده و ایران را به سمت تنوع‌بخشی در کانال‌های تأمین سوق داده است؛ روندی که در بلندمدت، وابستگی به یک مسیر حمل واحد را کاهش و استحکام زنجیره تأمین داخلی را افزایش می‌دهد.
اخبار اقتصادی امروز نشان می‌دهد که صنعت خودرو ایران، علی‌رغم چالش‌های تحریمی و محاصره دریایی، مسیر خود را برای حفظ تولید و رقابت‌پذیری بازآرایی کرده و با تکیه بر تجربه‌ی چندساله‌ی مدیریت بحران، به مسیر تداوم فعالیت ادامه می‌دهد.
