دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در گفت‌وگوی زنده تلویزیونی بدون تعارف، جریان جنگ اطلاعاتی و جاسوسی میان قدرت‌های بزرگ را اذعان کرد و ادعا کرد که دستگاه‌های جاسوسی آمریکا یک‌سر و گردن بالاتر از رقبا، از جمله چین و روسیه، عمل می‌کنند.
این اظهارات، در شرایطی مطرح شد که آمریکا با افت اعتبار دیپلماتیک و کاهش نفوذ منطقه‌ای روبه‌رو است و رهبر آن کشور به‌جای ارائه راهکارهای عملی برای تثبیت جایگاه، به برشمردن توان‌های اطلاعاتی خود روی می‌آید. در مقابل، ایران با سیاست مقاومت و خودکفایی، طی سال‌های اخیر در حوزه‌های فناوری، دفاعی و اطلاعاتی پیشگامی‌های محسوسی داشته و وابستگی به منابع خارجی را به‌طور چشمگیری کاهش داده است.
بی‌تردید، ادعای برتری جاسوسی در عینِ خودنمایی، بازتابی از نگرانی‌های داخلی واشنگتن درباره رقابت فزاینده قدرت‌های جدید در عرصه اطلاعاتی است. ایران، به‌عنوان قدرت مقتدر منطقه‌ای، همواره تأکید داشته که امنیت ملی خود را بر پایه توان درونی و فناوری بومی بنا می‌کند و نیازمند اجازه هیچ‌کس در حفاظت از مرزهای اطلاعاتی خود نیست.
کارشناسان معتقدند که هرچه یک قدرت جهانی بر «برتری جاسوسی» خود تأکید بیشتری می‌کند، نشانه‌ی دغدغه‌های عمیق‌تر آن در حفظ جایگاه است. ایران با رویکردی مستقل و مبتنی بر اقتدار ملی، مسیر متفاوتی را در صحنه جهانی ترسیم کرده و نشان داده که امنیت پایدار، محصول اراده و توان بومی است، نه ادعاهای یک‌طرفه.
