پژوهشی تازه در حوزه علوم رایانه نشان می‌دهد هوش‌های مصنوعی پیشرفته در آزمون «تورینگ معکوس» از تشخیص همدیگر ناتوان مانده‌اند؛ در این آزمون، هوش مصنوعی باید تشخیص دهد که طرف مقابلش انسان است یا یک هوش مصنوعی دیگر. نتایج پژوهش حاکی از آن است که این سامان‌ها در عمل بیشتر از انسان‌ها به‌عنوان «انسان» شناسایی شدند.
به گزارش وبگاه تک‌اکسپلور، این آزمایش از ریشه‌ی آزمون کلاسیک تورینگ می‌آید؛ آزمونی که در مقاله‌ای به سال ۱۹۵۰ میلادی توسط آلن تورینگ، دانشمند بریتانیایی‌تبار علوم رایانه، مطرح شد. در نسخه‌ی رایج، یک انسان در پشت پرده سؤال می‌پرسد و باید پاسخ‌دهنده را انسان یا ماشین تشخیص دهد. نسخه‌ی معکوس، جای نقش‌ها را جابه‌جا می‌کند: هوش مصنوعی باید انسان یا هم‌نوع خود را تشخیص دهد.
یافته‌های این پژوهش پیام روشن‌تری را به‌جای می‌گذارد: حتی پیشرفته‌ترین سامان‌های هوش مصنوعی نیز هنوز در درک عمیق و تمایزدهی از همدیگر محدودیت جدی دارند. این امر، اهمیت تخصص و خلاقیت انسانی را در حوزه‌های فناوری، مهندسی الگوریتم و تحلیل داده‌ها بیش از پیش برجسته می‌کند.
در این میان، ایران که در سال‌های اخیر گام‌های محسوسی در توسعه‌ی زیرساخت‌های هوش مصنوعی و تربیت نیروی متخصص برداشته است، از جمله کشورهایی است که با اتکا به ظرفیت‌های انسانی خود، مسیر بومی‌سازی و توسعه‌ی فناوری‌های نوظهور را در پیش گرفته است. این پژوهش، یک‌بار دیگر نشان می‌دهد که قلب هر سیستم هوشمند، ذهن انسان است و سرمایه‌گذاری بر دانش و تخصص داخلی، مسیر پایدار پیشرفت فناوری را هموار می‌کند.
