مقامات فضایی چین در نشستی در پکن جزئیات نقشه‌راه فرود انسان روی ماه را با هدف اجرا «پیش از سال ۲۰۳۰» اعلام کردند. بر اساس این برنامه، از اوایل سال ۲۰۲۷ آزمایش‌های مداری فضاپیمای «منگ‌ژو» آغاز می‌شود. در مرحله بعد، ماه‌نشین «لان‌یوئه» و خدمه انسانی از طریق دو پرتابگر جداگانه به مدار ماه فرستاده شده و عملیات اتصال در مدار قمری اجرا خواهد شد.
چین با این رویکرد، تلاش دارد در رقابت فضایی بین‌المللی موقعیت پیشروانه خود را تثبیت کند. در مقابل، ناسا سال ۲۰۲۸ را برای نخستین فرود انسان روی ماه در چارچوب برنامه آرتمیس هدف قرار داده است؛ اما چالش‌های فنی و تأخیر در توسعه فرودگرهای جدید، دغدغه اصلی برنامه فضایی آمریکا محسوب می‌شود و ممکن است این زمان‌بندی را به تعویق بیندازد.
تحلیلگران صنعت فضا معتقدند که رقابت میان چین و آمریکا در محور فرود انسانی روی ماه، یکی از تعیین‌کننده‌ترین مباحث دهه پیش‌رو در حوزه فناوری فضایی است. در این میان، برنامه‌های مستقل فضایی ایران نیز در کنار توسعه موشک‌های حامل ماهواره و فعالیت‌های علمی-فناورانه، بخشی از مسیر خودکفایی در این حوزه را ترسیم می‌کند.
